ช่วงชิงด้วยเล่ห์กล ทั้งพระเอกและวาสนาล้วนเป็นของข้า

ตอนที่ 119 ช่วงชิงด้วยเล่ห์กล ทั้งพระเอกและวาสนาล้วนเป็นของข้า

6 นาที· 1.5K คำ

นางทุ่มเทความคิดทุกวิถีทางเพื่อจะได้อยู่ข้างกายชุยเจ๋อ แต่สุดท้ายกลับต้องอาศัยการแสดงละครไปกับเขา จึงจะสมหวังได้

สาวใช้คนนั้นมีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่? เพียงพบหน้ากันครั้งเดียว ก็ทำให้แม่ทัพน้อยชุยเก็บนางไว้ในห้องหนังสือ แถมยังให้อยู่ค้างคืนอีก!

เฉินซือซือแค้นจนแทบจะขยำผ้าเช็ดหน้าขาด นางเดินไปเดินมาอยู่ในห้องหนังสือไม่หยุด

ตอนแรกที่ชุยเจ๋อคิดหาวิธีนี้เพื่อหลีกหนีซ่งจือเวย คนแรกที่เขานึกถึงไม่ใช่เฉินซือซือ แต่เป็นการไปหานักดนตรีหญิงสักคนจากหอนางโลม

ทั้งช่วยไถ่ตัวให้นักดนตรีหญิงผู้นั้นได้ อีกทั้งเมื่อถึงเวลาก็ยังใช้ข้ออ้างอื่นส่งนางออกไปได้ โดยไม่ทำลายชื่อเสียงของหญิงสาวจากตระกูลดี

แต่ในช่วงเวลาสำคัญ เฉินซือซือกลับรู้เรื่องนี้เข้า แล้วยื่นมือเข้ามาแทรก นางเป็นฝ่ายเสนอตัวกับชุยเจ๋อว่ายินดีร่วมแผน

เดิมทีชุยเจ๋อไม่ยอม ทว่าเฉินซือซือพูดจาจริงใจจนเขาปฏิเสธไม่ลง เพิ่งกลับถึงจวนในวันนี้ หรือชุยเจ๋อจะเป็นฝ่ายเสียใจขึ้นมาแล้ว?

เฉินซือซือยกมือกุมอก คิดไปคิดมาก็ยังรู้สึกว่าไม่ได้การ

หากถูกสาวใช้คนหนึ่งแย่งความสนใจจากชุยเจ๋อไปจริง ๆ แล้วนางจะยังมีที่ยืนในจวนแม่ทัพได้อย่างไร

เฉินซือซือยกถ้วยน้ำแกงรีบรุดไปยังห้องหนังสือ นางเคาะประตูเบา ๆ แล้วบีบเสียงเรียกแม่ทัพชุย

“มาหาข้ามีธุระอันใด?”

ชุยเจ๋อวางพู่กันและแท่งหมึกลง ก่อนเงยหน้ามองเฉินซือซือที่เดินเข้ามา นางกวาดตามองไปด้านข้าง แล้วก็เห็นสาวใช้หน้าตางดงาม รูปร่างโดดเด่นอยู่ข้างกายชายหนุ่มจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป