เห็นได้ว่าที่ส่วนหัวของคราบงูเหลือ มีรอยนูนออกมา
รูปร่างชัดเจนว่าเป็นรูปหงอนไก่
นั่นหมายความว่า คราบงูเหล่านี้ ล้วนหลุดลอกมาจากงูคอไก่ป่าทั้งนั้น
และจากขนาดของคราบงูนี้ คาดว่าตัวงูอย่างน้อยก็ต้องหนาเท่าแขนของผู้ใหญ่คนหนึ่ง!
ใหญ่กว่างูที่เคยโจมตีถังเชียนในแม่น้ำตอนก่อนเยอะเลย
เกาไค่ขมวดคิ้ว สีหน้าหนักใจ
โยนคราบงูนั้นทิ้งไปข้างหนึ่ง แล้วไปคุ้ยเขี่ยคราบงูอื่น ๆ
"เหมือนกันหมดเลย และล้วนมีขนาดใหญ่ แสดงว่าล้วนเป็นหนังที่งูโตเต็มวัยผลัดออกมา!"
"งูจะผลัดหนังเฉพาะในที่ที่มันรู้สึกปลอดภัย แสดงว่าที่นี่...เป็นรังของงูคอไก่ป่าจริง ๆ!"
คำพูดของเขาทำให้คนอื่น ๆ ที่เหลือ ยกเว้นหลินหนาน ต่างสูดหายใจเย็นเยียบ
โจวเผิงยิ่งตกใจจนหน้าซีดเผือด
แม้แต่เสียงพูดก็เพี้ยนไปหมด
"รัง...รังเหรอ? แล้วที่นี่ต้องมีงูคอไก่ป่ากี่ตัวกัน? ทำไมเพิ่งมาไม่เห็นแม้แต่ตัวเดียว พวกมันซ่อนตัวจับตาดูเราอยู่ที่ไหนสักที่เหมือนเมื่อคืนหรือเปล่า?"
"แล...แล้วศพของพี่หลี่ล่ะ...จะอยู่ที่นี่ด้วยหรือเปล่า?"
หลินหนานได้ยินจึงเอ่ยขึ้น
"งูคอไก่ป่าน่าจะยังไม่พบเรา อาณาเขตของงูค่อนข้างแข็งแกร่ง ก่อนหน้านี้เราอยู่แค่บริเวณรอบนอก พวกมันเลยไม่ได้ดุร้ายมากนัก"
"แต่ถ้าพวกมันรู้ว่าอาณาเขตที่มั่นใจว่าปลอดภัยที่สุดถูกบุกรุก พวกมันจะต้องยกโขยงกันออกมาโจมตีแน่นอน อย่างนั้นคงไม่ใช่ฉากสงบนิ่งแบบนี้หรอก"