หลี่กั๋วหัวเห็นหลินหนานเดินเข้ามาเร็ว ๆ ยังคิดว่าเขาจะมาหาเรื่องตัวเอง
"ไอ้ลูกหมา ขนยังไม่ขึ้นเลยจะมาท้าทายฉันเหรอ?"
"หัวหน้าทีมถังอย่าห้ามฉันเลย วันนี้ฉันจะสั่งสอนไอ้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้านี่ให้รู้สำนึก!"
ถังเชียนก็รีบลุกขึ้น กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
หางตาก็เห็นเงาสีแดงผืนหนึ่งกระโจนขึ้นจากน้ำ
พุ่งตรงมาทางตัวเองด้วยความเร็วสูงมาก
ชั่วพริบตา ความเย็นยะเยือกแล่นจากฝ่าเท้าขึ้นจรดกระหม่อม
สิ่งนั้นเร็วเกินไป ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาแค่เสี้ยววินาที
เธอยังทันไม่ได้มองชัดว่าสิ่งนั้นคืออะไร
แต่สัญชาตญาณบอกว่าเกิดอันตรายขึ้น!
สิ่งนี้...จะคร่าชีวิตเธอ!
หลี่กั๋วหัวก็เห็นเงาสีแดงนั้นเช่นกัน ตกใจจนถอยหลังกระแทกพื้น นั่งเซไปกับพื้น
และในชั่วขณะคับขันนั้น หลินหนานหรี่ตาลง
จะรีบเข้าไปก็ไม่ทันแล้ว!
วินาทีถัดมา มีดโบราณดำสนิทหลุดจากมือ พุ่งออกไปเป็นเส้นโค้งสวยงามกลางอากาศ
ตรงดิ่งเข้าเป้าไปที่เงาสีแดงนั้น
คมมีดเฉียดผ่านเหนือศีรษะถังเชียน ใบมีดอันคมกริบฟาดฟันกลางตัวของเงาสีแดงนั้นขาดออกจากกัน
จากนั้นก็ดัง "ปัง" เสียงหนึ่ง ปักลงไประหว่างก้อนหินใต้สายน้ำ!
ในเวลาเดียวกัน ซากงูสองท่อนที่แดงฉานทั้งตัวร่วงหล่นลงข้างเท้าของถังเชียน
หลังตกถึงพื้น ยังขยับดิ้นไปมาอีกสองสามทีด้วยแรงเฉื่อย
ถังเชียนตกใจแข็งไปทั้งตัว
ถึงตอนนี้ เธอถึงได้เห็นชัดว่าเงาสีแดงที่ว่านั่นคืออะไร