“ได้มาพอสมควรเลย”
หลินยวนเดินตรวจดูทั่วอีกครั้ง จนแน่ใจว่าไม่มีทรัพยากรหลงเหลืออยู่ในหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้แล้ว
ทรัพยากรบางส่วนถูกวางแยกไว้ ไม่ได้อยู่ในกล่องทรัพยากร หลินยวนจึงเก็บทั้งหมดเข้าแหวนมิติโดยตรง
ในตอนนี้
ภายในแหวนมิติของเขา
มีทรัพยากรสารพัดอย่างกองพะเนินอยู่แล้ว
ทั้งอาหาร น้ำ วัสดุบางอย่าง และพิมพ์เขียวอีกมากมาย ครบครันทุกอย่าง
เรียกได้ว่าอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง!
น่าเสียดายก็แต่
พิมพ์เขียวเหล่านั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์กับเขาสักเท่าไร
ทั้งตู้เย็นติดรถ เครื่องทำความเย็นระดับสูง เครื่องฟอกอากาศ และชุดห้องน้ำ
กระทั่งเตียงหรูขนาดใหญ่ที่มีคุณสมบัติเพิ่มความสบายในการนอน และช่วยฟื้นฟูเรี่ยวแรงกับกำลังกายได้เร็วขึ้น
ของแบบนี้หลินยวนเองก็อดใจอยากได้ไม่ได้
แต่ปัญหาคือ...
ถ้าสร้างขึ้นมาแล้วจะเอาไปวางไว้ที่ไหนล่ะ?
คงไม่ใช่ว่าปกติเก็บไว้ในแหวนมิติ พอถึงเวลานอนค่อยเอาออกมาหรอกนะ?
ดูเหมือนจะไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่รู้สึกว่ายุ่งยากเกินไปอยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น...
ตอนนี้หลินยวนยังมีค่าพอยต์ค่าสถานะอิสระอยู่สองแต้ม เขาไม่จำเป็นต้องนอนเลยด้วยซ้ำ!
“เรี่ยวแรงก็เริ่มไม่พอแล้ว...”
“เอาค่าพอยต์ค่าสถานะอิสระไปเพิ่มสภาพร่างกายมันขาดทุนเกินไป สู้ฝึกกระบี่เพื่อเพิ่มสภาพร่างกายดีกว่า”
หลินยวนจึงเตรียมสอบถามระบบเซียนกระบี่ ให้ช่วยแนะนำวิชาดาบขั้นต่อไป
แต่ในจังหวะนั้นเอง
ข้อความส่วนตัวข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมา
【เจียงไหล: “ฉันได้ม้วนตำราเปลี่ยนอาชีพอันใหม่มาแล้ว แต่เป็นอาชีพนักดาบ นายเอาไหม?”】
หลินยวนใจไหววูบ ก่อนจะถามว่า
“นักดาบ? อาชีพนี้มีประโยชน์อะไร รู้สึกไม่ค่อยมีความหมายเลย คนอื่นเขาขับรถถือปืนกันทั้งนั้น จะให้ฉันถือดาบไปสู้กับคนอื่นหรือไง?”