“หมู่บ้านใหญ่ขนาดนี้ ต้องมีกล่องทรัพยากรไม่น้อยแน่!”
บนถนน รถออฟโรดคันใหญ่ชะลอความเร็วลงแล้วจอดริมทาง
เจ้าของรถคันนี้คือจ้าวปา
เขาก็ตามมาทันแล้วเช่นกัน
“แต่ว่า จุดเก็บเสบียงขนาดใหญ่แบบนี้อาจมีซอมบี้อยู่...”
เขาขับรถเข้าไปในหมู่บ้านโดยตรง จากนั้นก็เตรียมปืนให้พร้อมก่อนจะออกไปสำรวจ
ในจังหวะนั้นเอง
เขาพบซอมบี้ตัวหนึ่งนอนอยู่บนพื้นในสภาพหัวขาดจากตัว
“หืม?”
“มีคนมาถึงก่อนแล้วเหรอ?”
จ้าวปามองดู
“ซูจิ้ง หรือว่า...หลินยวน?”
เขาเปิดกระดานอันดับไมล์แบบเรียลไทม์ แล้วเห็นว่าระยะทางของตัวเองกับหลินยวนเท่ากัน
“หลินยวนงั้นเหรอ? เขายังอยู่ที่นี่อีกหรือ?!”
จ้าวปาแสยะยิ้ม
“เป็นโอกาสดีจริง ๆ...”
“แต่ว่าห้ามทำให้ไก่ตื่นเด็ดขาด คนที่ฆ่าซอมบี้ได้ด้วยความสามารถของตัวเองกลางหิมะน้ำแข็งแบบนี้ ย่อมมีฝีมือไม่ธรรมดา แถมในมือก็น่าจะมีปืนด้วย!”
“พอดีเลย จะได้ดูให้รู้ว่าเจ้าหมอนี่มีฝีมือแค่ไหน!”
จ้าวปาก้าวยาว ๆ เดินเข้าไปในหมู่บ้านทันที
ไม่นานนัก
เขาก็ได้ยินเสียงบางอย่าง
เขามองไปยังหลังบ้านหลังหนึ่ง แล้วเห็นเงาคนกำลังเหยียบอยู่บน...กระบี่บินเล่มหนึ่ง?
ขณะเดียวกัน คนคนนั้นก็ยิงปืนถอยหลังไปเรื่อย ๆ ด้านหลังมีซอมบี้ตัวหนึ่งกำลังไล่ตามอยู่!
ซอมบี้เคลื่อนที่เร็วมาก ต่อให้เป็นคนปกติวิ่งหนีก็คงหนีไม่พ้น
แต่คนคนนั้นเหยียบอยู่บนกระบี่บิน ทำให้หยอกล้อซอมบี้ได้อย่างสบาย ๆ ซอมบี้ตามไม่ทันเลยสักนิด
ไม่นานนัก