ที่ตลาด
สวีหลิ่วเถียงกับพ่อค้าแผงลอยเรื่องเงินสองเหมาแทบปากเปียกปากแฉะ
“น้ำมันนี่ขุ่นมากเลยนะ กรองไม่สะอาดด้วยซ้ำ พ่อค้า ห้าบล็อกก็พอ มากกว่านี้ฉันไม่เอาแล้ว” สวีหลิ่วทำหน้ารังเกียจ
“นี่น้ำมันถั่วลิสงนะ ตั้งสองชั่งแน่ะ ไปถามดูสิ ห้าบล็อกจะไปซื้อที่ไหนได้ มีเท่าไรก็รับซื้อหมด” พ่อค้าร้อนใจจนหัวหมุน
“ใกล้ปีใหม่ทั้งที บ้านใครถึงกับขัดสนกันนัก ไหนจะมีเงินเยอะขนาดนั้น”
“พี่ พวกเราไม่มีเงินเยอะขนาดนั้น ซื้อสักครึ่งชั่งมาชิมรสชาติก็พอแล้ว”
สวีหลิ่วต่อราคาไม่เลิกรา “ใครเขาค้าขายกันแบบนาย ลดให้อีกหน่อยสิ”
“ลดอีกฉันก็ขาดทุนแล้ว”
จั่วเฉ่าเดินเล่นอยู่ข้าง ๆ พักหนึ่งก็หิ้วเนื้อตุ๋นกลับมาถุงหนึ่ง
ไม่รู้ว่าเนื้อตุ๋นนั่นใส่เครื่องปรุงอะไร กลิ่นหอมฉุนรัญจวนใจสุด ๆ
สวีหลิ่วโมโหจนแทบระเบิด “เนื้อถุงนี้เท่าไร เอาไปคืนเดี๋ยวนี้”
จั่วเฉ่าตอบว่า “สองเหมา”
สวีหลิ่วฟาดมือลงบนหัวจั่วเฉ่า “เห็นแม่เป็นคนโง่หรือไง”
เนื้อถุงนี้ถุงเดียว ซื้อ น้ำมันได้ตั้งสองชั่ง
เด็กคนนี้ตั้งใจจะทำให้แม่โมโหตายจริง ๆ
แต่จั่วเฉ่าไม่รู้สึกว่ามีอะไร เงินพอใช้ อยากซื้อก็ซื้อ
สุดท้ายสวีหลิ่วก็ซื้อน้ำมันสองชั่งนั้นมาอยู่ดี
เสียไปห้าบล็อกแปดเหมา
ตอนแรกคนขายตั้งราคาไว้เก้าบล็อก ต่อรองกันจนเขายืนกรานที่หกบล็อก แต่สวีหลิ่วยังหักลงมาได้อีกสองเหมา
สวีหลิ่วพึมพำ “ปีก่อนน้ำมันนี่ชั่งละหนึ่งบล็อกสองเหมา ปีนี้ขึ้นไปมากกว่าสองเท่าแล้วจริง ๆ”
เธอรู้สึกว่าเงินเก็บไว้เฉย ๆ ไม่ค่อยคุ้ม เปลี่ยนเป็นอาหารกับข้าวของ ซื้อกลับไปเก็บไว้ในบ้านแล้วอุ่นใจกว่า