2 คะแนนนี่มันหมายความว่ายังไง?
จากคำถามแบบเลือกตอบ 12 ข้อ เขาเดาถูกแค่ข้อเดียว
สรุปคือมีความสามารถอยู่แค่นี้ แถมตลอดทางที่ผ่านมา เขายังเป็นคนก่อเรื่องมากที่สุดอีกด้วย
ครูหลี่แทบเสียสติอยู่ตรงนั้น
ถึงจะไม่ได้รางวัล แต่เขาก็ไม่คิดเลยว่าจั่วหมิงเสวียนจะทำตัวขายหน้าขนาดนี้
“หนังสือเสริมที่ฉันซื้อให้นายทำ ทำไปถึงไหนแล้ว? ทำไมถึงสอบได้แบบนี้?”
“หนังสือเสริมมีเฉลยอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมผมต้องทำด้วย?” จั่วหมิงเสวียนตอบ
ครูหลี่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น
หนังสือเสริมที่ซื้อจากข้างนอก มีเล่มไหนบ้างที่ไม่มีเฉลย
เขานึกถึงในห้องเรียนแข่งขันวิชาการ จั่วเฉ่ากับจั่วฟางนั่งอยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างทำงานของตัวเอง
เด็กที่ถูกเลือกให้มาแข่ง ล้วนเป็นเด็กที่มีความสามารถโดดเด่น
แค่มีวินัยด้วยตัวเองเท่านี้ ยังต้องให้เขาสอนอีกหรือไง?
ครูหลี่โมโหจนความดันแทบขึ้น ส่วนจั่วหมิงเสวียนกลับรู้สึกเบื่อหน่าย
คนรอบข้างเดินกันขวักไขว่ ทั้งผู้ใหญ่และนักเรียนต่างนั่งหลังตรงเรียบร้อย
เขาหาโอกาสแอบหนีไปดื่มเครื่องดื่มที่ผู้จัดเตรียมไว้ ดื่มไปพลางยัดใส่กระเป๋าไปพลาง
ครูหลี่ยืนอยู่ข้าง ๆ ในใจขมขื่นราวกับแช่อยู่ในน้ำดี
รางวัลที่หนึ่งคือโทรทัศน์ขาวดำหนึ่งเครื่อง
จั่วเฉ่ามองโทรทัศน์แล้วถอนหายใจ เธอไม่ได้สนใจโทรทัศน์มากนัก
ถ้าเลือกได้ เธออยากได้เงินมากกว่า
จั่วฟางก็ได้รางวัลที่หนึ่งเหมือนกัน จั่วเฉ่ากลอกตาคิด แล้วเดินไปคุยกับผู้อำนวยการโรงเรียน
พอทราบว่าจั่วเฉ่ากับจั่วฟางเป็นพี่น้องกัน บ้านเดียวกันคงไม่จำเป็นต้องมีโทรทัศน์สองเครื่อง ผู้จัดจึงช่วยประสานงาน เปลี่ยนโทรทัศน์เครื่องที่สองเป็นจักรยาน แล้วจ่ายเงินส่วนต่างให้ด้วย
จั่วเฉ่าพอใจมาก
จักรยานก็ดี แต่เงินยิ่งดีกว่า
ตามความคิดของผู้จัด ผลงานเขียนคะแนนเต็มของจั่วเฉ่า หากได้คู่กับโทรทัศน์รางวัลที่หนึ่ง เมื่อลงหนังสือพิมพ์ก็คงดึงดูดสายตาได้มากกว่า