ขณะที่แม่สื่อหลี่กำลังสืบเสาะหาคนที่เข้าเงื่อนไขของซาจู่ และจะดีที่สุดถ้าสู้กับหม้ายฉินได้ ซวีต้าเหมาก็รอจนถึงวันที่สามารถไปสู่ขอได้ในที่สุด
วันนั้นซวีต้าเหมาซื้อเหล้าซีเฟิงสองขวด บุหรี่หงฝูหรงสองซอง ผลไม้สดสองจิน หมูสามชั้นสองจิน ถือเป็นของสู่ขอที่ใช้ได้
ซวีต้าเหมาขี่จักรยานขนของ ส่วนซวีฟู่กุ้ยพ่อของเขาขี่จักรยานพาแม่ ซี่งขี่ไปจนถึงหมู่บ้านของจางซูเฟิน
จางต้าลี่น้องชายของเธอคอยออกไปดูเป็นระยะว่าซวีต้าเหมามาถึงหรือยัง ซึ่งไม่ต้องรู้หน้าตาก็ได้ เพราะในยุคนี้คนชนบทส่วนใหญ่ไม่มีจักรยาน มีแต่คนในเมือง
ออกไปดูอีกรอบ จางต้าลี่เห็นจักรยานสองคันขี่มา ก็รีบเข้าไปถามว่า "เป็นพี่ซวีต้าเหมาไหม?"
ซวีต้าเหมารีบตอบ "อ้อ ใช่ ผมเอง"
จางต้าลี่: "พี่ต้าเหมา พ่อแม่พี่ด้วยสินะ เชิญตามผมมาเลย" จางต้าลี่คิดในใจ เรียกแบบนี้คงถูกนะ? เขาจำได้ว่าพี่สาวสอนไว้แบบนี้
พอถึงหน้าบ้านก็ตะโกนว่า "พ่อแม่ คุณลุงคุณป้าตระกูลซวีกับพี่ต้าเหมามาแล้ว"
พ่อแม่ของตระกูลจางก็รีบออกมาจากบ้านเพื่อต้อนรับ จางซูเฟินเดินตามหลังมา "คุณลุงคุณป้า เชิญข้างในก่อน"
คุณแม่จางพูดอย่างอบอุ่นตามมา "ใช่ ๆ เชิญข้างในนั่งก่อน"
คุณแม่ซวีมองดูบริเวณบ้านตระกูลจางที่จัดไว้สะอาดเรียบร้อย คนในบ้านก็ใส่เสื้อผ้าใหม่ไม่มีรอยปะ หน้าตาก็ดูไม่ซูบผอมจนเกินไป คงไม่ใช่คนจนมากนัก ในใจก็รู้สึกพอใจ