กว่าคลื่นลมนี้จะสงบลงก็ตอนที่เฉินหวั่นอินท้องได้สองเดือนแล้ว
เฉินหวั่นอิน: เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่รู้อะไรนะ
ผ่านมาสองเดือนแล้ว เฉินหวั่นอินตัดสินใจประกาศข่าวออกไปดีกว่า ไม่งั้นถ้ารอจนครบสามเดือนค่อยบอก ฮู่อ๋องหญิงจะไม่พอใจเอาได้
เฉินหวั่นอินเลยตั้งใจสั่งน้ำซุปปลามา แกล้งทำเป็นได้กลิ่นคาวแล้วคลื่นไส้ สรุปคืออ้วกจริง ๆ
อาการแพ้ท้องมาเยือนทันที อ้วกจนหัวทิ่มหัวตำ ซุนซินเห็นแบบนั้นก็รีบส่งไท่จั้นน้อยชื่อเสี่ยวสือโถวใต้สังกัดเฉินหวั่นอินไปรายงานฮู่อ๋องหญิง ขอให้ช่วยตามหมอหลวงมาให้ พร้อมกับขอลาหยุด วันนี้ท่านหญิงของตนไปถวายตัวคำนับไม่ได้
เสี่ยวสือโถวรับคำสั่งแล้ววิ่งออกไป แทบจะวิ่งจนรองเท้าหลุด เขาใช้เงินเก็บทั้งหมดที่มีเพื่อให้ได้ตำแหน่งนี้มา ถ้าท่านหญิงเป็นอะไรไป เงินที่ทุ่มไปก็เท่ากับเสียเปล่า
พวกเขาเป็นขันทีจะเก็บเงินได้สักเท่าไรมันง่ายนักหรือ!
กว่าจะมาถึงเรือนหลักก็ยังเช้าอยู่ เวลาถวายตัวคำนับยังไม่เริ่ม คนอื่น ๆ ยังมาไม่ถึง
เหลียนซินเข้ามารายงาน: “ฮู่อ๋องหญิง ขันทีเสี่ยวสือโถวจากเรือนของท่านหญิงเฉินมาขอพบเจ้าค่ะ”
ฮู่อ๋องหญิงฟู่ฉาหลางฮว่าขมวดคิ้วเล็กน้อย: “ท่านหญิงเฉินมีเรื่องอะไรงั้นหรือ เรียกเขาเข้ามาเถอะ”
เสี่ยวสือโถวพอเห็นฮู่อ๋องหญิงก็คุกเข่าลงคำนับทันที: “กระหม่อมมาถวายตัวคำนับฮู่อ๋องหญิง ขอให้ฮู่อ๋องหญิงเจริญรุ่งเรือง”
จากนั้นก็พูดด้วยสีหน้าเร่งรีบเล็กน้อย: “ตอนเช้าท่านหญิงของกระหม่อมรู้สึกไม่สบายกาย ตอนนี้อ้วกไม่หยุด อยากขอให้ท่านฮู่อ๋องหญิงช่วยตามหมอหลวงมาดูให้หน่อยพ่ะย่ะค่ะ”
ฟู่ฉาหลางฮว่าก็เริ่มกังวลเล็กน้อย อ้วกไม่หยุดแบบนี้ อย่าบอกนะว่ารับประทานอะไรที่ไม่ควรเข้าไป ให้สั่งสู่เหลียน: “รีบไปสั่งคนไปตามหมอหลวงเร็วเข้า”