จนกรอบแต่ต้องเลี้ยงดูสองพี่ชายต่างโลกอสูร

ตอนที่ 90 เหล่าเด็กน้อย

6 นาที· 1.5K คำ

วิธีที่เสือดาวหาโพรงปลาของตัวเองนั้นค่อนข้างเรียบง่ายและหยาบกร้าน คือการถูกลิ่นของตัวเองให้ทั่วบริเวณ อืม เพราะช่วงนี้ถ้าใช้ของเหลวทำเครื่องหมายมันก็หนาวเกินไป เช้าวันต่อมากลิ่นถูกสายลมพัดจางหายไปมาก แต่ก็ยังได้กลิ่นของตัวเองเลือนรางอยู่

อันอวี๋พกถุงเถาวัลย์ของนางแล้วพาสองพี่น้องไปหาโพรงของตัวเอง ผิวน้ำกลับกลายเป็นน้ำแข็งบาง ๆ ชั้นหนึ่งอีกครั้ง นางใช้ท่อนไม้ที่แข็งราวกับแท่งน้ำแข็งทุบชั้นน้ำแข็งออก เมื่อวานมองน้ำลึกแล้วยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่วันนี้เหลือเพียงความใกล้ชิดเหมือนเห็นพ่อแม่ผู้ให้อาหารของตัวเอง

เมื่อวานจับปลาได้ตั้งมากมาย ตากแห้งทำเป็นปลาแห้งทั้งหมด วันหนึ่งกินสามตัวก็ยังกินไม่หวาดไม่ไหว แต่เหล่าสิ่งมีชีวิตมารล้วนกระเพาะใหญ่ ตอนนี้อาหารอุดมสมบูรณ์แล้ว อันอวี๋ตั้งใจว่าจะไม่ข่มใจตัวเองกับหลิวชิงและเฮยหลินอีก มีเท่าไหร่กินเท่านั้น รอฤดูหนาวผ่านพ้นไปจะได้ตัวอ้วนท้วน

นางเคยดูสารคดีมาบ้าง ฝูงหมาป่าหลังผ่านฤดูหนาวไปแต่ละตัวล้วนซูบผอมโทรม นางนึกภาพตัวเองที่ไม่ได้กินอิ่มจนฤดูหนาวผ่านไปแล้วกลายเป็นร่างซูบซีดอ่อนแรงไม่ออก

บังเอิญว่านี่ก็เป็นช่วงที่ร่างนี้กำลังยืดตัวและสร้างกล้ามเนื้อ อันอวี๋ก็อยากเห็นเหมือนกันว่าถ้ากินมากขึ้น ปีหน้าจะแข็งแรงขึ้นบ้างไหม

ที่นี่ เมียสิ่งมีชีวิตมารต้องเติบโตอย่างงามสง่า สูงใหญ่แข็งแรงดั่งไม้ใหญ่

พวกอ่อนแอจะอดตายหรือไม่ก็เหมือนสิ่งมีชีวิตมารเพศผู้ที่ไม่มีสิทธิ์สิ่งมีชีวิตมาร

ก็น่าสะท้อนใจอยู่

ไร้เผ่าแกะ ผืนน้ำแข็งพลันดูเวิ้งว้างขึ้นมาก ระยะห่างระหว่างเสือดาวแต่ละตัวก็ยิ่งห่างไกลออกไป มีเมียสิ่งมีชีวิตมารบางตัวพาลูกเล็ก ๆ มา แต่ละตัวซุกซนกระตือรือร้น เสียงหัวเราะดังไปไกล อันอวี๋ฟังแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป