แผ่นแป้งนุ่มยังคงกลิ่นหอมหวานของฟักทองเจือจาง อันอวี๋กินอย่างพึงพอใจ ที่จริงร้านอาหารเช้าไม่นิยมทำแพนเค้กฟักทองบางๆ ส่วนใหญ่ทำลูกฟักทองทอดและแพนเค้กฟักทองหนาๆ ซึ่งมักมีความมันเยิ้มจากการทอด แต่หลิวชิงเพราะไม่มีประสบการณ์ เลยบดฟักทองผสมกับผลแป้งแล้วปั้นเป็นแผ่นบางๆ อย่างสม่ำเสมอ
เมื่อเข้าปากก็ได้ทั้งความเหนียวนุ่มของแผ่นแป้งและความละมุนของฟักทอง
เนื้องูทอดได้พอดี ชิ้นเนื้อนุ่มๆ ยังเห็นลายเนื้อที่สวยงาม ขอบติดหนังงูสีจาง อันอวี๋ไม่ค่อยชอบหนังที่มีสีแบบนี้ เหมือนหนังปลาที่ดูแล้วไม่อร่อย
น้ำซุปปลาก็สดอร่อย อันอวี๋คนเดียวทานไปครึ่งหม้อ เธอถึงกับถอนหายใจว่านี่ถ้าไม่ได้มาอยู่ในร่างนี้ ร่างกายเดิมที่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายคงทานได้ไม่มากขนาดนี้ ถ้าการอร่อยกับอาหารยังมีข้อจำกัด ก็ช่างน่าเสียดายจริงๆ
"กินซุปอีกสักชามไหม อันอวี๋ กินอีกนิดดีกว่า" เห็นอันอวี๋วางชามลงแล้วลูบท้องอย่างพอใจ ความพอใจในใจหลิวชิงก็พองโตอย่างประหลาด เหมือนห่อหุ้มทั้งตัวทำให้เขาลอยละล่อง ดวงตาและหัวใจมีแต่ภาพของนาง
สิ่งที่เขาทำทำให้นางพอใจได้
หลิวชิงอดไม่ได้ที่จะมองมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านของตัวเอง เขาเกิดมาเป็นสัตว์ที่ถูกทิ้ง คงมีเพียงมือที่ทำอาหารได้เท่านั้นที่ทำให้นางพอใจ
เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อทำให้นางพอใจ
"กินไม่ไหวแล้ว กินไม่ไหวแล้ว พวกเธอกินให้เยอะๆ นะ ดูท่าแล้วคงต้องออกไปข้างนอก ฉันกินสัตว์ขนแข็งตัวนั้นทุกวันจนเบื่อแล้ว" อันอวี๋โบกมือ หมูรมควันก็อร่อย แต่ก็ทานทุกวันไม่ไหว