ปฏิกิริยาของแมวนั้นเร็วเป็นเจ็ดเท่าของมนุษย์ อันอวี๋ใช้ท่อนไม้กดร่างงูไว้กับกำแพงหินด้านหลัง งูบิดตัวดิ้นรนทันที ส่งเสียงขู่ฟ่อๆ แลบลิ้นแหลม รูม่านตาตั้งจ้องเขม็งมาที่นาง นางออกแรงกดเพิ่มเล็กน้อย หน้าท้องสีขาวของงูก็บุ๋มลงไปหนึ่งรอย
โอ้โห ยังจะโอหังอีก
พอรู้ว่างูพวกนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนางเลย อันอวี๋ก็ไม่กลัวอีกต่อไป จริงแท้แล้วความกลัวล้วนมาจากกำลังรบที่ไม่พอ เมื่อรู้ชัดว่าอีกฝ่ายสู้ตนไม่ได้ ก็แข็งขึ้นมาทันที ปลายท่อนไม้เดิมแข็งเพราะความหนาวเย็น ปลายแบบนี้แค่ออกแรงนิดก็แทงเข้าคอคนได้ แต่ที่ขุดดินเมื่อครู่ทำให้ปลายแข็งทู่ลง อันอวี๋ออกแรงเท่าไหร่ก็แทงไม่ทะลุหนังของงูได้
"ฟ่อๆ —"
ในถ้ำมีงูเลื้อยออกมาอีกหลายตัว ส่ายหัวอย่างไม่เป็นมิตรเตรียมจะเข้าโจมตี แลบลิ้นยาวๆ กันทีละตัว
เมื่องูเลื้อยออกมามากขึ้น และมีงูอ้าปากกว้างเหมือนจะพ่นของเหลวไม่ทราบชนิดที่ดูมีพิษ อันอวี๋ตัดสินใจกัดฟันเข้าไปจัดการงูที่ถูกไม้กระดานทับจนเกือบขาดใจให้สิ้นซากด้วยกรงเล็บ
ร่างมนุษย์ของเฮยหลินย่อมสู้เมียสิ่งมีชีวิตมารไม่ได้ ต่อให้มีประสบการณ์ล่าสัตว์มากมาย แต่เรี่ยวแรงระหว่างเคลื่อนไหวก็ไม่พอ หลิวชิงยิ่งไม่มีกระบวนท่า เอาแต่ใช้ไม้กระดานฟาดลงพื้นมั่วๆ หลายครั้งงูเกือบจะฉกน่องเขา อันอวี๋เห็นแล้วใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ รีบยื่นไม้กระดานเข้าไปเขี่ยงูพิษที่ขดอยู่ข้างกายเขาออก
หลิวชิงมองมาน้ำตาคลอทันที ด้วยแววตาซาบซึ้ง