กลิ่นหอมหวานของซุปปลาค่อย ๆ ฟุ้งกระจาย ฝีมือทำครัวของหลิวชิงช่วงนี้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ไม่กี่วันก่อนอันอวี๋อยากหาแม่พิมพ์สำหรับเทียนเพิ่ม จึงออกไปตัดไผ่ตอนที่หิมะซาลงเล็กน้อย บังเอิญเจอหน่อไม้ฤดูหนาวที่ฝังอยู่ในโคลนใต้หิมะมาด้วย
ผืนดินแถบนี้อุดมสมบูรณ์ หน่อไม้ฤดูหนาวจึงโตอวบอ้วนเป็นพิเศษ พอลอกเปลือกสีน้ำตาลเหลืองออกก็เผยเนื้อหน่อไม้ขาวดุจหยกอยู่ข้างใน
หน้าหนาวผักหายากเป็นพิเศษ อันอวี๋คิดว่าแค่กินแก้เบื่อก็ยังดี จึงขุดหัวใหญ่ ๆ กลับบ้านมาสองสามหัว ให้หลิวชิงหั่นใส่ตอนต้มซุปปลาและซุปเนื้อ ต้องยอมรับเลยว่าหน่อไม้นี้เส้นใยไม่หยาบ เคี้ยวกรอบนุ่มอร่อยถูกปากมาก
หลังจากมีครั้งหนึ่งที่อันอวี๋หั่นเนื้อเป็นชิ้นเล็ก ๆ เสียบไม้ย่าง หลิวชิงถึงขั้นคิดค้นวิธีย่างแบบเนื้อประกบหน่อไม้ขึ้นมา อาหารการกินพลันอุดมสมบูรณ์ขึ้นมากในพริบตา
นั่นทำให้อันอวี๋เริ่มโหยหาผักใบเขียวขึ้นมาบ้าง แต่เสียดายที่ทุกครั้งที่แหวกใบไม้ใหญ่ที่ใช้ปิดหน้าต่างออกดู ข้างนอกก็มีแต่หิมะโปรยปราย รอให้หิมะหยุดเมื่อไร เธอคงต้องออกไปขุดหาดูว่ามีผักฤดูหนาวอะไรพอจะกินได้บ้าง
พอได้กลิ่นหอมของซุปปลา หลานชิงกับสิ่งมีชีวิตมารตัวอื่น ๆ ก็อดสูดจมูกฟุดฟิดไม่ได้
นี่อะไร หอมจัง
ทั้ง ๆ ที่แต่ละเผ่ามีกิจกรรมแลกเปลี่ยนกันปีละสองครั้งแท้ ๆ นางจำได้ว่าครั้งที่แล้วที่เจอสิ่งมีชีวิตมารจากเผ่าเสือดาวก็ยังเป็นครั้งที่แล้วนั่นแหละ ยังไม่มีอาหารหอมกรุ่นขนาดนี้เลยนี่นา
หรือว่าห่างกันไปแค่ช่วงหนึ่ง เผ่าเสือดาวจะศึกษาเรื่องอาหารรสเลิศได้ล้ำลึกถึงเพียงนี้แล้ว
หลานชิงข่มความอยากและความหิวโหยที่พลุ่งพล่านในท้องไว้ ต้มน้ำร้อนของคนอื่นเขามาแล้ว จะมายืนน้ำลายไหลใส่กับข้าวของคนอื่นอีกก็คงไม่เหมาะ พวกนางมาหลบภัย ไม่ได้มาขอข้าวกิน