หลินโม่จ้องเนื้อหาที่เครื่องจำลองแสดงขึ้นมาเขม็ง
【ในวินาทีที่คุณปลุกพลังลำดับนี้ ชายชราไม่รอให้คุณได้ยินดี ก็เอ่ยว่า “ดูเหมือนเขาจะถูกปลุกให้ตื่นแล้ว รีบไปจากที่นี่เสีย ไม่อย่างนั้นข้าคงคุ้มครองเจ้าไม่ไหว”】
【คุณสังเกตเห็นว่ามือข้างนั้นยังคงวางอยู่บนตัวคุณ จึงคารวะอย่างนอบน้อม ก่อนจะเอ่ยในใจว่า “เคลื่อนย้ายออกจากสนามสอบ”】
【เมื่อมองคุณจากไป ชายชราลึกลับลูบเคราสีดอกเลา พลางยิ้มเอ่ยว่า “ที่แท้ก็เป็นลำดับพิเศษเฉพาะหนึ่งเดียวเช่นนี้เองหรือ? นับว่าเป็นเด็กโชคดีจริง ๆ”】
【การจำลองสิ้นสุด คะแนน 100 คะแนน ผลประเมิน: สมบูรณ์แบบ】
เมื่อเห็นผลการจำลองนี้ หลินโม่ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ
มาแล้ว ๆ ในที่สุดก็มาเสียที!
นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ!
ไม่เพียงปลุกพลังลำดับได้ แต่ยังเป็นลำดับพิเศษเฉพาะหนึ่งเดียวอีกด้วย
แต่การจำลองครั้งนี้ชวนให้หงุดหงิดจริง ๆ
ทั้งที่ปลุกพลังลำดับได้แล้ว กลับไม่ยอมบอกว่าเป็นลำดับอะไร ทำเอาเขาคันยุบยิบในใจเหมือนมีแมวข่วน
ใจเย็น ใจเย็น ใจเย็น
หลินโม่สังเกตเห็นบรรดาทาสผู้เข้าสอบรอบตัว รวมถึงลู่ชวนและคนอื่น ๆ ที่มองมาจากระยะไกลด้วยสายตาฉงน
เขาค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมายาวเหยียด แล้วสงบใจลง
ยังเหลือตัวเลือกสุดท้าย ไม่แน่ว่าอาจมีรางวัลซ่อนเร้นพิเศษอะไรให้จำลองออกมาได้อีก
แต่เขาค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า คำตอบที่จะส่งในข้อสอบถัดไปคือข้อ B
หลินโม่เหลือบมองหมาไกล ๆ
เขาคิดในใจอย่างเรียบเฉยว่า 【เริ่มจำลอง】
【เริ่มการจำลอง คุณเลือกข้อ C】
【คุณถูกเคลื่อนย้ายไปยังแท่นบูชาลี้ลับแห่งหนึ่ง ใจกลางแท่นบูชามีนิ้วมือขาดนิ้วหนึ่ง ส่งกลิ่นอายคาวเลือดอันลี้ลับออกมา】
หมาซึ่งยืนอยู่กับลู่ชวนและคนอื่น ๆ พลันรู้สึกหนาววาบขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ