สิ้นคำพูดนั้น ผู้เข้าสอบที่ยังเชิดหน้าค้างอยู่พลันหน้าซีดเผือด!
“ที่นี่ฆ่าคนได้ด้วย!”
แต่พอหวังเฉียงกับพวกได้ยินข้อมูลที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของพ่อบ้านปีศาจ แววตาพวกเขากลับวาวโรจน์ขึ้นมาทันที
มนุษย์คือวัตถุดิบชั้นเลิศในนรก
วินาทีนั้น หวังเฉียงกับพวกค่อย ๆ ถอยห่างจากกัน
ไม่ใช่แค่เพราะหลินโม่กำลังมองผู้เข้าสอบที่หลบอยู่หลังพวกเขาเท่านั้น
เมื่อผู้เข้าสอบคนนั้นเห็นว่าหลินโม่ยังจ้องตนอยู่ ใบหน้าก็ซีดเผือดในพริบตา
พอนึกถึงว่าตอนนี้หลินโม่มีร่างกายแข็งแรงกว่าคนวัยผู้ใหญ่ทั่วไปถึง 3 เท่า แถมเมื่อคืนยังฟันนักเลงคนหนึ่งตายได้อย่างง่ายดาย
ใบหน้าของเขาก็ยิ่งขาวซีดจนน่ากลัว ขาสั่นจนควบคุมไม่ได้
สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดทำให้สมองของเขาทำงานเร็วกว่าที่เคย
“พี่หลิน เมื่อกี้ผมเสียงดังไปหน่อย หลังมาถึงที่นี่ผมกลัวมากจนพูดอะไรไม่ทันคิด ขอให้คุณใจกว้าง ปล่อยผมไปสักครั้งเถอะครับ ขอร้องล่ะ!”
เมื่อเห็นผู้เข้าสอบคนนั้นทรุดเข่าลงกับพื้นดังตุ้บ หางตาของหลินโม่ก็กระตุก
ที่จริงเขาไม่ได้คิดจะฆ่าใคร
สิ่งที่ต้องการคือการข่มขวัญ
หากฆ่าคนอย่างส่งเดช ไม่เพียงจะไม่ได้ผลในการข่มขวัญ กลับจะทำให้ทุกคนมองเขาเป็นภัยอันตรายที่ต้องกำจัดโดยไม่รู้ตัว
“ไสหัวไป”
เมื่อได้ยินคำสั่งของหลินโม่ ผู้เข้าสอบคนนั้นก็ไม่กล้าขัด รีบลุกขึ้นทันที
เห็นหลินโม่ไม่สนใจเขาอีก แต่หันไปจดจ่อกับวัตถุดิบที่กำลังตุ๋นอยู่บนเปลวไฟ เขาถึงค่อยโล่งอก
ตอนนั้นเองเขาถึงรู้ว่าหลังของตนเปียกชุ่มไปหมดแล้ว