【ยามรักษาการณ์ก็อบลินสองตนที่เฝ้าอยู่ใต้กำแพงสูงชะลูด สวมเกราะเหล็กที่ดูดีกว่าของปาปู้เสียอีก รูปร่างของพวกมันก็กำยำกว่าปาปู้อยู่รอบหนึ่ง】
【นายรู้ว่าโอกาสที่ตัวเองจะเข้าไปฆ่าก็อบลินโตเต็มวัยสักตัวได้นั้นริบหรี่เต็มที】
【“มีมนุษย์บุกรุก!” ปาปู้คำรามลั่น เสียงเตือนก้องสะท้อนไปทั่ว】
【ก็อบลินชั้นยอดตัวใหญ่สองตนที่เฝ้าทางเข้ารีบชูทวนขึ้น กวาดตามองไปรอบ ๆ】
【ทหารยามในหอคอยบนกำแพงเมืองรีบเป่าแตรสัญญาณ】
【พลธนูก็อบลินที่ลาดตระเวนอยู่บนกำแพงเมืองเล็งมาที่นายซึ่งอยู่บนไหล่เขาอย่างรวดเร็ว ธนูชุดหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามา】
【เดิมทีนายคิดจะดิ้นรนดูสักตั้ง แต่เมื่อเห็นก็อบลินชั้นยอดกลุ่มหนึ่งกรูกันออกมาจากทางเข้า แยกกันล้อมเข้ามาทางนี้ ขณะที่ด้านหลัง ปาปู้ ก็อบลินชั้นยอดกำลังไล่ตามมา พร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม นายก็รู้ว่าดิ้นรนไปก็ไร้ประโยชน์】
【แต่ขณะที่นายกำลังรอความตาย ลูกไฟขนาดมหึมาลูกหนึ่งก็พุ่งออกมาจากอาคารที่สูงที่สุดในเมืองก็อบลิน เผาลูกธนูทั้งหมดที่พุ่งมาให้มอดไหม้ ก่อนจะตกลงบนตัวนาย เผานายและพื้นดินโดยรอบหลายสิบเมตรจนกลายเป็นเถ้าถ่าน】
【บนยอดอาคารที่สูงที่สุดในเมืองก็อบลิน พ่อมดก็อบลินผู้ถือไม้เท้ากล่าวเสียงเย็นชา “จักรวรรดิมนุษย์ส่งหมาล่าเนื้อมาจนได้! พวกมันพบเราเร็วขนาดนี้เชียวหรือ? ต้องรีบไปหารือกับราชาทันที”】
【พ่อมดก็อบลินไม่แม้แต่จะชายตามองนาย】
【สิ้นสุดการจำลอง คะแนน 59】
【คำประเมิน: สมองของนายใช้การได้ดีกว่าที่คิด และยังหาทางรอดที่อาจมีอยู่เจอด้วย ถึงขั้นค้นพบเมืองที่ก็อบลินแอบสร้างขึ้น แต่น่าเสียดาย การหาทางรอดเจอไม่ได้แปลว่าจะไม่ต้องตายเสียหน่อย ด้วยช่องว่างด้านพลังที่ห่างกันอย่างสิ้นเชิง นายแทบไม่มีทางไปถึงรังของก็อบลินทั้งเป็น】
หลินโม่เงียบไปครู่หนึ่ง
นี่มันพาเขามาอยู่ที่ไหนกัน? นี่ใช่ตัวเลือกในการสอบมรณะง่าย ๆ จริงหรือ?
