ส่วนอีกสองคน หนึ่งในนั้นกลับลังเลไม่แน่ใจ
“เลือกปีศาจไม่ได้! เลือกปีศาจไม่ได้เด็ดขาด! ตัวเลือกไหนก็ตามที่เกี่ยวข้องกับปีศาจ ต้องซ่อนความเสี่ยงมหาศาลไว้แน่ ๆ ตายยังไงก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ”
เขากัดฟันเลือกตัวเลือก A
“อยู่ในห้องเดียวกับสิ่งลี้ลับที่ไม่รู้จักหนึ่งชั่วโมง บางทีอาจยังมีทางรอด ถ้ามันแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ คงไม่กำหนดเวลาไว้นานถึงหนึ่งชั่วโมงหรอก”
ดูเหมือนเขากำลังปลอบใจตัวเอง พึมพำงึมงำไม่หยุด
คนสุดท้ายที่เหลืออยู่คือหวังเฉียง ซึ่งถูกหมาบังคับให้เข้าร่วม
เขาจ้องหลินโม่มาตลอด
แม้จะไม่ยอมรับจ้าวโม่ที่ผ่านด่านทดสอบความตายรอบก่อนมาเหมือนกันจากใจ แต่เมื่อมองตัวเลือก A กับ B—
เขาไม่กล้าเลือก A หากเจอสิ่งลี้ลับก่อนหน้านี้ เขาคงตายโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้
ส่วนตัวเลือก B เมื่อคืนเขาเล่นกับหวังเยี่ยนที่ยอมแลกเรือนร่างกับเนื้อกระป๋องครึ่งกระป๋องหนักเกินไป ตอนนี้ขาทั้งสองข้างแทบไม่มีแรง แถวยังปวดเอวอีก
เขาไม่มีความมั่นใจเลยว่าจะเอาชนะก็อบลินโตเต็มวัยได้ ในสภาพที่ร่างกายถูกสูบจนหมดแรงแบบนี้
“นังแพศยานั่น ถ้าไม่ใช่เพราะมันสูบแรงฉันจนหมด ฉันอาจไม่ได้แพ้ก็อบลินโตเต็มวัยสักตัวหรอก” หวังเฉียงด่าหวังเยี่ยนในใจ นังผู้หญิงชั่วช้าที่รีดแรงเขาจนเกลี้ยง
หลังคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วน เขาก็กัดฟัน
หลินโม่อาจเป็นไอ้บ้าที่กล้าคิดจะเอาชนะทูตสวรรค์พิพากษา แต่ไม่มีใครเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นหรอก
เขาต้องมองเห็นอะไรบางอย่างแน่
ในครัวปีศาจนั่นต้องมีทางรอดอยู่
ฉันไม่เชื่อหรอกว่าฉันจะด้อยกว่าเขา จนหาทางรอดไม่เจอ
ถ้านี่เป็นภารกิจแบบหลายคน งั้นเขาทำอะไร ฉันก็ทำตาม โอกาสตายคงไม่มาก