【การจำลองดำเนินต่อ】
【คุณมองอิ่งจู๋ที่หลบสายตาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาทำตัวเป็นปกติ แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “มองผมทำไม ไม่ง่วงหรือไง?”
อิ่งจู๋ตอบว่า “ก็ไม่เท่าไร การช่วยงานปรมาจารย์ช่างตีเหล็กไม่ได้เหนื่อยอะไร”
พูดจบ เธอก็หลับตาลง ไม่เอ่ยอะไรอีก
คุณรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง
แต่เหนื่อยจนแทบหมดแรงแล้ว
พอหลับตา คุณก็หลับยาวไปจนถึงเช้า
ฟ้ายังไม่ทันสาง ประตูก็ถูกคนแคระเฮยเถี่ย ผู้คุมพวกคุณ ถีบเปิดเข้ามา
“พวกหมาขี้เกียจ ลุกขึ้นไปทำงาน!”
เหล่าผู้เข้าสอบพากันบ่นอุบ แต่โกรธจนหน้าแดงก็ไม่กล้าพูดอะไร
คุณออกไปขุดแร่ต่อ
ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน ไม่มีใครก่อเรื่อง คนแคระจึงค่อย ๆ ผ่อนปรนการควบคุมพวกคุณลง
แต่คุณก็ยังหาโอกาสดี ๆ ไม่ได้
เพราะเมื่อคุณทำโควตาขุดแร่ได้ตามเป้า หัวหน้าก็ยิ่งเพิ่มงานให้มากขึ้นเรื่อย ๆ และส่งคุณไปยังจุดที่อันตรายกว่าเดิม
หัวหน้าคนงานเหมืองหาเรื่องคุณถี่ขึ้นทุกที
คุณเหนื่อยจนพอกลับถึงที่พักก็ล้มตัวลงหลับทันทีทุกครั้ง
ถึงอย่างนั้น คุณก็พอจะสืบรู้โครงสร้างของโรงงานคนแคระและการวางกำลังป้องกันได้แล้ว
โรงงานคนแคระแบ่งออกเป็นหลายเขต ได้แก่ เขตเหมือง คลังสินค้า เขตพักอาศัย เขตถลุงแร่ เขตตีเหล็ก และเขตเก็บสินค้าสำเร็จรูป
ส่วนการป้องกันนั้น โรงงานเป็นพื้นที่ปิด มีคนแคระเดินตรวจตราไปมาตลอดทั้งวันทั้งคืน
นอกจากทางเข้าออกด้านหน้าและด้านหลังแล้ว ก็ไม่มีทางอื่นให้หนีออกไปได้เลย
“เห็นไอ้หนุ่มนี่ทีไร ฉันก็หงุดหงิดทุกที หน้าตาดี แถมตัวสูงใหญ่พอ ๆ กับพวกเอลฟ์หยิ่งยโสพวกนั้น”
เมื่อเห็นคุณเดินเข้ามาในเหมือง คนแคระคนงานเหมืองหลายคนก็แค่นเสียงเยาะ