พอเจ้าหมูอ้วนเปิดปาก เหล่าทาสผู้เข้าสอบก็พากันคล้อยตามทันที
“ใช่แล้ว ๆ ท่านหลิน ทุกคนรู้ว่าท่านมีฝีมือ จะปล่อยให้พวกเราคนยากคนจนตาดำ ๆ เดือดร้อนกันหมดไม่ได้หรอกนะครับ”
หลินโม่เหลือบมองเจ้าหมูอ้วนที่เป็นคนพูดอย่างเรียบเฉย
เขารู้จักคนคนนี้
เป็นหัวหน้ากลุ่มใหญ่ที่สุดในหมู่ทาสผู้เข้าสอบ
ปกติอาศัยช่องทางของหมา คอยหาของหายากมาได้อยู่บ้าง
ในหมู่ทาสผู้เข้าสอบมีชื่อเสียงไม่น้อย แถมยังมีลูกไม้
ขึ้นชื่อเรื่องใจดำมือเหี้ยม ผู้คนเรียกเขาว่าเจ้าหมูดำ
“คิดจะผลักฉันไปเป็นศัตรูกับทุกคน ไม่ได้ช่วยให้แกมีชีวิตรอดหรอก มีแต่จะทำให้แกได้เป็นศัตรูกับฉัน”
หลินโม่เอ่ยเสียงเรียบ แต่กลับทำให้เจ้าหมูดำเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผากในพริบตา
“ท่านหลินพูดอะไรอย่างนั้นล่ะครับ ผมก็แค่คิดถึงทุกคนไม่ใช่หรือไง?”
เมื่อเห็นหลินโม่หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาก็เลือกที่จะหุบปากทันที
หลินโม่ในวันนี้ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีชีวิตรอดผ่านด่านทดสอบความตายรอบนี้ได้หรือไม่
แค่ถ้าเจอหลินโม่ในข้อสอบที่ต้องเลือก เขาก็ฆ่าอีกฝ่ายได้ง่าย ๆ เพียงยกมือ
ชั่วขณะนั้น ทุกคนเงียบกริบ
หลินโม่มองเวลาครึ่งนาทีกว่าที่เสียไปเปล่า ๆ แล้วจดจำเจ้าหมูดำไว้
พวกเขาต่างคลุกคลีอยู่ในหมู่ทาสผู้เข้าสอบระดับล่างสุด
ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาว่า เพื่อเอาชีวิตรอด คนพวกนี้ทำอะไรได้บ้าง
ตอนที่ได้ผลประโยชน์จากตัวคุณ พวกเขาก็ยิ้มแย้มใส่คุณเป็นธรรมดา
แต่แค่มีอะไรผิดพลาดนิดหน่อย ก็หันหลังให้เร็วยิ่งกว่าใคร
นี่คือการกลายพันธุ์ทางจิตใจที่ลึกซึ้งที่สุด ซึ่งเกิดจากสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายของวันสิ้นโลก