......
เจียงเจี่ยวตื่นจากนิทรา
เธอแปรงฟันล้างหน้าเสร็จแล้วถึงลงไปกินข้าวข้างล่าง
ดูเวลาแล้วก็ใกล้เที่ยงพอดี
เจียงเจี่ยวจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มีข้อความอยู่หลายข้อความ ในนั้นยังมีข้อความที่สวี่ชิงเยี่ยนส่งมาให้เธอด้วย เธอกดเข้าไปดู
สวี่ชิงเยี่ยน: “ขอโทษนะ เรื่องที่ฉันบาดเจ็บ สุดท้ายก็ถูกคุณยายจับได้อยู่ดี”
“คุณยายบอกว่าวันนี้ไม่ให้ฉันออกไปไหน”
“เจียงเจี่ยว?”
“ถ้าเป็นสัปดาห์หน้า ฉันจะเรียนชดเชยบทเรียนวันนี้ให้พร้อมกันเลย”
.....
เจียงเจี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย สิ่งที่เธอสนใจคือการเรียนพิเศษเสียที่ไหน?
แต่เป็นเพราะวันนี้สวี่ชิงเยี่ยนมาบ้านเธอไม่ได้ต่างหาก
แถมเขายังไม่ออกจากบ้านอีก
แล้วเจียงเจี่ยวจะไปหาเขาเพื่อรังแกได้ที่ไหนล่ะ?
เธออดส่งเสียงฮึดฮัดออกมาไม่ได้
เจียงเจี่ยวเปลี่ยนไปสวมชุดใหม่ ในเมื่อสวี่ชิงเยี่ยนไม่มา งั้นเธอก็ไปหาเขาเอง
เธอสั่งให้คนขับรถจอดที่พักของอีกฝ่าย
เจียงเจี่ยวไม่เคยไปบ้านพระเอกมาก่อน แต่ก็รู้จักถามไถ่หาข้อมูล
ดังนั้นเธอจึงถามคนที่อาศัยอยู่แถวนั้น
“เสี่ยวเยี่ยนน่ะหรือ? รู้จักสิ เขาอยู่ตึกนั้นไง อยู่ชั้นหก ห้อง 601 นั่นแหละบ้านเขา”
เจียงเจี่ยวฟังจบแล้วรู้สึกเหมือนตาพร่าไปหมด
....สวี่ชิงเยี่ยนอยู่สูงขนาดนั้นทำไมกัน?
เธอกัดฟัน จำต้องยอมรับชะตากรรมแล้วปีนขึ้นไป
ที่นี่ค่อนข้างเก่า ไม่มีลิฟต์สักตัว ต้องปีนขึ้นลงทีละชั้น