แต่เจียงเจี่ยวกลับไม่พูดอะไร เธอจ้องโจวถิงแล้วกะพริบตาหนึ่งครั้ง
อาจเป็นเพราะอากาศร้อน ใส่เสื้อผ้าหนา ๆ แล้วทำงานไม่สะดวก
โจวถิงถอดเสื้อนอกออก เหลือเพียงเสื้อกล้าม เผยให้เห็นแผ่นหลังและหัวไหล่แข็งแกร่ง รวมถึงต้นแขนที่ดูกำยำ
ยามเขาก้มตัวลง ขายาวคู่นั้นก็ดูแข็งแรงและได้สัดส่วน
ผู้ชายหุ่นบึกบึน สะโพกก็ใหญ่จริง ๆ
เจียงเจี่ยวยอมรับว่าเธอเกิดความอยากขึ้นมาแล้ว
ช่วงหลายวันมานี้เธอพักอยู่ที่บ้านของตัวเอง ส่วนโจวถิงก็กลับไปอยู่บ้านของเขา
นี่เป็นครั้งแรกที่สองสามีภรรยาต้องแยกเตียงกันนานขนาดนี้
ตอนโจวถิงเงยหน้าขึ้นมา สิ่งที่เห็นก็คือภรรยากำลังจ้องเขาเขม็ง
ลูกกระเดือกเขาขยับ ก่อนจะก้าวยาว ๆ เข้ามาหา
จากนั้นเขาก็ถามเสียงต่ำ ดวงตาลึกล้ำ “เจียวเจียว เป็นอะไรหรือ”
เจียงเจี่ยวหยิกเขาทีหนึ่ง “โจวถิง หลายวันมานี้นายไม่คิดถึงฉันบ้างเลยหรือไง”
ถึงเธอจะคิดถึงเขา ก็อยากให้อีกฝ่ายเป็นคนพูดออกมาก่อน
พอโจวถิงได้ยินประโยคนั้น เขาก็แทบอยากอุ้มเจียงเจี่ยวเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก แต่พ่อแม่ภรรยาอยู่ข้างหลัง เขาจึงต้องวางท่าทางให้เหมาะสม
“คิดถึง”
เขาหลุบตาลง ลูกกระเดือกขยับ “คิดถึงจนกลางคืนนอนไม่หลับ”
โจวถิงพูดเสียงต่ำ “คืนนี้ฉันจะไปหาคุณ โยนก้อนหินเข้าไป แล้วคุณก็ออกมาเจอฉัน”
……
กลางคืน เจียงเจี่ยวรอจนพ่อแม่หลับสนิทแล้วจึงเดินออกจากลานบ้าน โจวถิงโยนก้อนหินเข้ามาด้านใน เธอจึงเปิดประตูรั้วเดินออกไป
ชายร่างสูงใหญ่ยื่นมือมาหาเธอทันที แล้วอุ้มเธอเข้ามาในอ้อมแขน