ตอนเจียงเจี่ยวกำลังเปิดม้วนเทปบันทึกภาพ เธอก็รู้สึกเพียงว่าสายตาพลันหมุนคว้าง โลกทั้งใบพลิกกลับตาลปัตร
พอได้สติขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในห้องที่ไม่คุ้นเคย
ใต้ก้นของเธอคือเตียงของผู้ชาย
ที่มั่นใจเช่นนั้นก็เพราะเจียงเจี่ยวเห็นภาพวาดและงานเขียนอักษรโบราณอยู่บนผนัง ในห้องยังมีรองเท้าผู้ชายด้วย เธอกวาดตามองสำรวจ แล้วก็พอจะสรุปได้ในเบื้องต้นว่าเจ้าของห้องน่าจะอายุไม่น้อยแล้ว
เจียงเจี่ยวลงจากเตียง แล้วพบว่าในตู้เสื้อผ้ามีแต่เสื้อผ้าผู้ชาย ดูจากสไตล์การแต่งตัวแล้ว อีกฝ่ายน่าจะอายุราวสี่สิบปี
เป็นผู้ใหญ่และสุขุม
อีกทั้งเมื่อดูข้าวของในห้องแล้ว ก็ไม่น่าจะเป็นยุคทศวรรษแปดสิบ คาดว่าน่าจะเป็นช่วงปีสองพัน หรืออาจเก่ากว่านั้นเล็กน้อย
ห้องของอีกฝ่ายก็กว้างขวางมาก น่าจะเป็นผู้ชายที่ร่ำรวยมาก
อย่างน้อยภาพวาดและงานเขียนอักษรเหล่านั้นก็ราคาไม่ถูก
นอกจากนี้ยังมีพรมขนแกะทอมือปูอยู่บนพื้น กับแจกันราคาแพง
ขณะที่เจียงเจี่ยวกำลังสำรวจห้อง ประตูก็ถูกคนผลักเปิดออก
มีคนเดินเข้ามา
เธอหันไปมอง
แล้วสบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งของผู้ชาย
ดวงตาคู่นั้นมีร่องรอยของกาลเวลา หางตาปรากฏริ้วรอยเล็ก ๆ แต่ใบหน้ากลับหล่อเหลา จมูกโด่ง คิ้วคมดุจคมกระบี่ ดวงตาเป็นประกาย
เขาดูแลตัวเองได้ดีมาก มองเผิน ๆ เหมือนมีอายุเพียงสามสิบกว่า