เจียงเจี่ยวตอบตกลง
นี่เป็นครั้งที่สองที่นางมายังที่พักของสือชิงเยี่ยน
ที่นี่สะอาดเรียบร้อย แต่มีข้าวของน้อยมาก มีเพียงของตกแต่งที่จำเป็นกับเฟอร์นิเจอร์ไม่กี่ชิ้นเท่านั้น
ดูเงียบเหงาอยู่บ้าง
“สือชิงเยี่ยน เจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่หรือ?”
สือชิงเยี่ยนหยิบรองเท้าที่เตรียมไว้ให้นางเปลี่ยนออกมา เป็นรองเท้าผู้หญิงคู่ใหม่
เขาก้มลงตรงโถงทางเข้า
เจียงเจี่ยวถอดรองเท้าออก แล้วสวมคู่ใหม่
สือชิงเยี่ยนไม่พูดอะไร เขาเพียงก้มมองเท้าของเจียวเจียว
ตรงนี้ขาวผ่องและนุ่มนิ่ม
เขาเคยสัมผัส และเคยจุมพิตมาแล้ว
“บางครั้งก็มาอยู่ที่นี่”
สือชิงเยี่ยนกล่าว “ข้ายังมีทรัพย์สินอีกหลายแห่ง ตอนนี้เข้าไปช่วยงานที่บริษัทของครอบครัวแล้ว”
เจียงเจี่ยวดูออกว่าตอนนี้เขาร่ำรวยมาก
ในที่สุดนางก็ได้กินอาหารมื้อที่ครั้งก่อนพลาดไป
รสมือของสือชิงเยี่ยนยังคงไม่ต่างจากเมื่อก่อน
เจียงเจี่ยวค่อย ๆ กินอย่างเชื่องช้า
......
หลังอาหาร เจียงเจี่ยวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เห็นข้อความที่ฉู่หยุนถิงส่งมา ทั้งยังมีสายโทรเข้าอีกด้วย
สือชิงเยี่ยนเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
เขาถามว่า “เจียวเจียว เจ้าจะตอบเขาหรือ?”
เจียงเจี่ยวจงใจตอบว่า “...แน่นอนสิ เขาเป็นคู่หมั้นของข้า”
สือชิงเยี่ยนมองนาง ดวงตาดำสนิท “แต่เจ้ายังไม่ได้ตอบตกลง”
เจียงเจี่ยวมองเขา แล้วส่งเสียงฮึเบา ๆ “แต่เขาดีกับข้ามากนะ ตอนอยู่ต่างประเทศก็แวะมาหาข้าอยู่บ่อย ๆ แถมยังให้ของขวัญตั้งมากมาย ราคาแพงทั้งนั้นด้วย”