เฉิงจืออังได้ยินเพื่อนรักพูดเช่นนั้น ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถามขึ้นว่า "ทำไมล่ะ ทำไมเจียงเจี่ยวจะชอบข้าไม่ได้?"
ฟู่อวี่ไป๋จ้องมองเขา
เฉิงจืออังกับเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ต่อให้ไปต่างประเทศแล้ว ทั้งคู่ก็ยังติดต่อกันเรื่อย ๆ
หากไม่ได้ชอบผู้หญิงคนเดียวกัน ฟู่อวี่ไป๋คงแสดงความยินดีกับอีกฝ่ายอย่างเต็มใจและให้กำลังใจเขาไปแล้ว
แต่ตอนนี้ ฟู่อวี่ไป๋กลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงโหดร้ายว่า "เพราะคนที่เจียงเจี่ยวชอบคือข้า"
เฉิงจืออังเผยสีหน้าตะลึงงัน วินาทีถัดมา เขากลั้นไม่อยู่จนเผยสีหน้าเยาะเย้ยออกมา "อวี่ไป๋ ข้ารู้ว่ามีสาว ๆ มากมายที่ชอบเจ้า แต่เจ้าคิดว่าตัวเองหล่อเกินไปหน่อยหรือเปล่า? คิดว่าหญิงสาวทั้งใต้หล้าจะพากันหมายปองเจ้ากันหมด"
ฟู่อวี่ไป๋สีหน้าเย็นชา "ข้าพูดความจริง ต่อไปข้าจะคบกับเจียงเจี่ยว ข้าไม่อยากให้พวกเราเป็นพี่น้องกันไม่ได้"
เฉิงจืออังทนไม่ไหว ชกเข้าไปหนึ่งหมัดทันที
เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันสองคนก็เลยตะลุมบอนกันตรงนั้น
ไม่นานฟู่อวี่ไป๋ก็เป็นฝ่ายได้เปรียบ ถึงอย่างไรเขาก็สมัครชมรมไว้มากมายตอนอยู่ต่างประเทศ ทั้งยิงปืน เทควันโด ปีนเขา ฯลฯ สภาพร่างกายย่อมไม่ธรรมดา เขาคลายมือที่กอดรัดเฉิงจืออังออก
เฉิงจืออังเช็ดมุมปาก "เจ้าไม่ใช่ชอบสวี่จื้อเซี่ยหรือ? อย่าบอกนะว่าเห็นเจียงเจี่ยวสวยขึ้นแล้ว เจ้าก็เปลี่ยนใจ!"
ฟู่อวี่ไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ข้าไม่ได้ชอบนางเพราะนางสวยขึ้น"