หลี่เหวินโจวจึงกล่าวขึ้นว่า "พวกเธอคงเข้าใจแล้วใช่ไหมว่าทำไมเราต้องใส่เสื้อแขนยาวขายาว แล้วก็ต้องปิดหน้าต่างไว้ ไม่ต้องกังวล อีกไม่นานก็ถึงหมู่บ้านของข้าแล้ว หมู่บ้านเราค่อนข้างปกติ ไม่มีอะไรต้องระวังเป็นพิเศษ"
.....
ไม่นานนัก รถก็มาจอดที่หน้าป้อมโบราณแห่งหนึ่ง
ที่นี่น่าจะเป็นบ้านเกิดของหลี่เหวินโจวแล้ว
ป้อมโบราณแห่งนี้ดูมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ตัวเรือนก็ยังคงไว้ซึ่งสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิม
หลี่เหวินโจวให้พวกเขาลงจากรถไปขนสัมภาระ จากนั้นก็เดินนำเข้าไปข้างใน
ส่วนหลินเสี่ยวก็เริ่มหยิบกล้องออกมาถ่ายรูปทันที
"ไม่คิดว่าแค่ป้อมพวกเธอจะดูบ้าน ๆ ไปหน่อย แต่ก็ยังสวยไม่เลวทีเดียว"
ฉู่หยางตลอดทางถูกทรมานจนแทบเอาชีวิตไม่รอด ตอนนี้ไม่มีอารมณ์อะไรทั้งนั้น อยากได้แต่พักผ่อนให้เต็มที่
เจียงเจี่ยวเดินตามพวกเขาไปด้านหลัง พูดกับระบบว่า "พระเอกไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านนี้ด้วยหรือ?"
ระบบ: "พระเอกไม่อยู่ที่นี่"
เจียงเจี่ยวรู้สึกแปลกใจ ในเมื่อพระเอกไม่อยู่ในหมู่บ้านนี้ แล้วเนื้อเรื่องต้นฉบับจะดำเนินไปอย่างไรกัน เธอยังไม่ทันได้ถามอะไรเพิ่ม
หลี่เหวินโจวก็พูดกับพวกเขาต่อว่า "การเข้าป้อมของเราแทบไม่มีข้อห้ามอะไร แต่มีอยู่ข้อเดียว พวกเธอจำไว้ให้ดี ห้ามไปป้อมข้างเคียงเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นตายยังไงก็ไม่รู้"
พอพูดถึงป้อมข้างเคียง
หลินเสี่ยวก็สนใจขึ้นมาทันที "ป้อมข้างเคียง พวกเธอยังมีป้อมโบราณอีกหลังด้วยเหรอ หน้าตาเป็นยังไง ไกลแค่ไหน เหมือนที่นี่ไหม?"
