เจียงเจี่ยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็รู้สึกว่ารับงานนี้ได้ ไม่ได้ทำฟรี ๆ สักหน่อย นางจึงพยักหน้าตอบว่า "ได้ แต่พวกเธอต้องเอาชุดที่อยากจะแก้มาให้ข้าดูเสียก่อน ข้าจะได้ดูว่าสามารถแก้ให้สวยขึ้นได้หรือไม่"
พนักงานสาวสองคนตื่นเต้นจนหน้าร้อนผ่าวขึ้นทันที "ขอบคุณมากเลยเจียงเจี่ยว เธอดีจริง ๆ !"
......
เจียงเจี่ยวทำงานที่โรงงานมาหลายวัน ก็ปรับตัวได้ดี ส่วนโจวถิงกลับดึกดื่นทุกคืน แม้แต่ตอนอาบน้ำก็ยังย่อตัวเบา ๆ อาบเสร็จแล้วจึงขึ้นเตียงแล้วมาสวมกอดนาง
เพราะมีหัวหน้าแผนกคอยคุ้มกัน เหล่าคนที่มองนางไม่ดีก็ไม่กล้ามาหาเรื่องนางอีก
เจียงเจี่ยวรู้ว่าพวกเขานินทาลับหลัง แต่นางก็ไม่แยแส
มีเพียงเจิ้งเสี่ยวชุนกับหงเหมยเท่านั้นที่ชวนนางไปกินข้าวคุยเล่นด้วยกัน
และในตอนนั้นเอง หลิวเสวี่ยเหมยก็เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน หน้าแดงก่ำแล้วเข้าไปพูดคุยกับพนักงานคนหนึ่งในโรงงานอย่างกระตือรือร้น
เจียงเจี่ยวไม่รู้จักเขา แต่ฝ่ายชายแต่งตัวสะอาดสะอ้าน สวมเสื้อเชิ้ตตัวหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นช่างเทคนิคของโรงงาน
อายุดูไม่มากนัก คงจะราว ๆ ยี่สิบกว่า ๆ
หงเหมยพูดว่า "คนนั้นชื่อหยานเสี่ยวตง รูปหล่อมาก มีพนักงานสาวในโรงงานตั้งสองสามคนที่หมายปองเขา แต่เขายังโสดอยู่ และหลิวเสวี่ยเหมยก็ดูท่าทางจะถูกใจเขา"
เจียงเจี่ยวเบิกตากว้างเตรียมพร้อมเสพย์ดราม่า ใครล่ะจะไม่ชอบฟังเรื่องซุบซิบ?
หยานเสี่ยวตงพูดกับหลิวเสวี่ยเหมยอยู่สองสามประโยคก็จากไป