เจียงเจี่ยวกำลังดื่มน้ำตาลที่มารดาต้มให้ รสชาติหวานชื่นใจ
บิดาเจียงพูดว่า "ค่อยๆ ดื่มนะจ๊ะ ไม่มีใครแย่งกับเจ้า"
เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก มารดาเจียงก็ลุกขึ้น "ข้าไปเปิดประตูเอง ดูสิว่าใครมา"
นางเดินออกไปที่เรือน แล้วถามขึ้น "ใครกัน เช้าขนาดนี้"
"เป็นข้าเอง ป้า"
โจวถิงที่อยู่นอกประตูเอ่ยขึ้น
มารดาเจียงชะงักไป นึกถึงเรื่องเมื่อวานก่อน ลูกสาวนางพูดว่าใส่ร้ายโจวถิงคนนั้น จิตใจก็พลันกระสับกระส่ายขึ้นมา โจวถิงคนนี้คงไม่เปลี่ยนใจ แล้วมาหาเจียวเจียวเอาคืนหรอกนะ?
นางเริ่มร้อนใจ กลัวว่าเจียวเจียวจะเสียชื่อเสียง ยิ่งกลัวว่าโจวถิงจะทำอะไรไม่ดี
บิดาเจียงได้ยินเสียงก็ออกมาด้วย พอเห็นสภาพภรรยาก็รู้ว่านางคิดอะไรอยู่ จึงตบมือนางเบาๆ "หนูตระกูลโจว มาถึงแต่เช้าแบบนี้มีเรื่องอะไรหรือ?"
หากโจวถิงเปลี่ยนใจจริง พวกเขาที่เป็นพ่อแม่ ถึงจะต้องทิ้งหน้าก็ต้องนอนขวางไว้ให้ได้
สรุปก็คือ พวกเขาจะปล่อยให้ชื่อเสียงของเจียวเจียวพังไม่ได้เด็ดขาด
โจวถิงน้ำเสียงหนักแน่น "ลุง ป้า ข้ามาสู่ขอเจียวเจียว"
ทั้งสองคนมองหน้ากัน งงไปชั่วขณะ
...เพิ่งผ่านไปแค่วันเดียว ทำไมเร็วขนาดนี้?
จากนั้นก็ขมวดคิ้ว
โจวถิงคนนี้ คงไม่มามือเปล่านะ
มารดาเจียงเดินไปเปิดประตู
กลับเห็นโจวถิงหอบหิ้วของเต็มมือหลายถุงใหญ่ แม้แต่พื้นก็ยังวางของไว้