เจียงเจี่ยวอยู่ในห้อง ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
นางเดินไปเปิดประตู เห็นเป็นฉู่หยาง
"มีเรื่องอะไรหรือ?"
ฉู่หยางมองนาง แล้วพูดว่า "เจียงเจี่ยว ก่อนหน้านี้เป็นข้าผิดเอง ข้าขอโทษเจ้า หวังว่าเจ้าจะให้อภัยข้า"
เจียงเจี่ยวรู้สึกประหลาดใจจริง ๆ นางคิดในใจด้วยความตกใจ ฉู่หยางนี่เปลี่ยนนิสัยแล้วหรือเปล่า?
ดวงตากลมโตขาวดำของหญิงสาวจ้องมองที่เขา
ฉู่หยางต้องยอมรับ เจียงเจี่ยวหน้าตาดีจริงๆ...ด้วยใบหน้าบริสุทธิ์ขาวผ่อง เขาจ้องมองหน้าหญิงสาวตาไม่กะพริบ สายตามีความร้อนผ่าว
แต่ในสิ่งที่คิด คือเขาจะไปตามจีบเจียงเจี่ยวได้
แต่จริง ๆ แล้วเสี่ยวเสี่ยวก็ยังคงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในใจของเขา สุดท้ายทั้งสองคนก็โตมาด้วยกัน
ฉู่หยางก็รู้ว่าหลินเสี่ยวไม่สนใจตน เขาก่อนหน้านี้ตั้งใจไว้แล้วว่ารอเฉินเซวียนเลิกกับหลินเสี่ยว จากนั้นก็จะไปตามจีบเสี่ยวเสี่ยว
แต่ตอนนี้
ฉู่หยางรู้สึกว่าอยู่กับเจียงเจี่ยวก็ไม่เลว...แต่เขารู้ว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ขี้หึง ถึงเวลาที่สองคนคบกันแล้ว เขาต้องบอกเจียงเจี่ยว อย่าหึงเสี่ยวเซียว
ไหนเขาจะโตมากับเสื้อแซ่ แต่เจียงเจี่ยวต่างออกหากที่ต้องเป็นแฟนของเขา
เจียงชิ่วก็ต้องหยวนโอเสี่ยวเสี่ยว เข้าใจเรื่องที่เขาทำให้เสี่ยวเสียว เช่น เมื่อเสี่ยวเสี้ยมีประจำเดือนก็ต้องไปซื้อของอุ่น ๆ ให้ หรือเสี่ยวเสียวมีเรื่องอะไร เขาก็ต้องช่วยถึง ๆ
เจียงเจี่ยวดู ๆ แล้วจะเข้าใจเขาเองก็ได้
"ฉู่หยาง เจ้าถูกผีเข้าสิงหรือเปล่า?" เจียงเจี่ยวถามด้วยสีหน้าฉงน