สูดหายใจเข้าลึก ๆ ซูซิวอวิ้นรู้สึกเสียใจขึ้นมา แต่ชาตินี้หากนางได้เริ่มต้นใหม่ได้ ก็ย่อมพิสูจน์ได้ว่าสวรรค์เข้าข้างนาง
โจวถิงบางทีอาจจะแค่โกรธเรื่องที่นางกับหลี่จัว คงเพราะแบบนั้นเขาถึงเลือกสู่ขอเจียงเจี่ยว
คิดมาถึงตรงนี้ ซูซิวอวิ้นกัดริมฝีปากแล้วเอ่ยเสียงเบา "พี่โจวถิง ข้ารู้สึกเสียใจแล้ว...เจ้าจะ..."
"ไม่ได้" โจวถิงลุกขึ้นยืน ยกข้าวของทั้งหมดขึ้นมา ของหนักกว่าร้อยจิน เขาจับมันแบกขึ้นบ่า หนักมากแต่ฝีเท้ากลับมั่นคง
"ซูซิวอวิ้น ข้าจะบอกให้ชัดเจน"
"หลังจากตระกูลซูกับตระกูลโจวถอนหมั้นกันแล้ว เราก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป"
ซูซิวอวิ้นตื่นตระหนกขึ้นมาทันใด หมายความว่าอย่างไร? โจวถิงจะแต่งงานกับเจียงเจี่ยวคนนั้นจริง ๆ งั้นหรือ?
แล้วนางล่ะจะทำอย่างไร ต่อให้กลับมาเริ่มต้นใหม่ทั้งชาติ นางก็ยังเปลี่ยนชะตาชีวิตของตัวเองไม่ได้อีกหรือ?
นางมองไปที่แม่น้ำไม่ไกลนัก ความคิดบ้าบิ่นผุดขึ้นในสมอง
เจียงเจี่ยวเพื่อใส่ร้ายโจวถิง ยังทำให้โจวถิงต้องรับผิดชอบต่อนางได้เลย
แล้วทำไมนางจะทำแบบนั้นไม่ได้?
โจวถิงเป็นคนดี ซูซิวอวิ้นรู้ดีมาตลอด นางเชื่อว่าหากนางกระโดดลงไป แม่น้ำนี้ลึก นางว่ายน้ำไม่เป็น แต่โจวถิงว่ายน้ำเป็น
โจวถิงไม่มีทางนั่งดูดายแน่ เมื่อเขาช่วยนางขึ้นมาท่ามกลางสายตาผู้คน
เสื้อผ้าของทั้งสองคนเปียกโชก และคนอื่น ๆ ก็เห็นหมด ซูซิวอวิ้นแค่ต้องยื้อตัวโจวถิงไว้แน่น ๆ เรื่องนี้ก็ไม่มีทางจบลงง่าย ๆ แน่