หม่อมซุนรับคำสั่งจากฮูหยินใหญ่ให้รอคอยญาติสาวจากตระกูลฝั่งสามีตนเองอยู่หน้าประตูจวนกั๋วกง
ว่าไปแล้ว หากนางเป็นญาติสายเลือดแท้ ๆ ของฮูหยินใหญ่ก็คงดี ทว่าเสียดาย ที่ความสัมพันธ์นี้แทบจะแตะไม่ถึงกันเลย
ฮูหยินใหญ่มีน้องสาวต่างมารดาอยู่คนหนึ่ง ความสัมพันธ์ก็เพียงพอตัว
น้องสาวต่างมารดานั้นภายหลังแต่งงานกับขุนนางชั้นผู้น้อย ฝ่ายชายในบ้านมีเพียงมารดาแก่ ๆ คนเดียว ไม่มีพี่น้องคนใด หากว่าบ้านมีเงินทองก็คงพอว่า แต่กลับยากจนข้นแค้น ยังต้องพึ่งภรรยาคอยช่วยเหลือส่งเสียเป็นระยะ
ทั้งสองแต่งงานกันหลายปีก็ไม่มีลูกด้วยกัน คิดไม่ออกจึงไปพบหมอ หมอบอกว่าทั้งคู่มีบุตรยาก ด้วยเหตุนี้ทั้งสองจึงปรึกษากัน รับเด็กกำพร้าที่ไร้พ่อแม่คนหนึ่งมาจากข้างนอก เลี้ยงไว้เป็นลูกของตน
ก็คือนางสาวคนนี้
ขุนนางผู้น้อยผู้นั้นชะตาชีวิตสั้น ครั้งหนึ่งขณะปฏิบัติราชการ กลับไปพบโจรภูเขาเสียชีวิต ฮูหยินใหญ่คือน้องสาวต่างมารดาเพราะสามีภรรยารักใคร่กลมเกลียวกันดี หลังจากสามีจากไป นางก็จบชีวิตด้วยความหดหู่
ก่อนจากไป นางเขียนจดหมายถึงฮูหยินใหญ่หลายฉบับ ขอให้ช่วยเหลือลูกสาวที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง ชาติหน้านางจะตอบแทนฮูหยินใหญ่ด้วยการเป็นวัวเป็นควายให้
จดหมายมาบ่อยเข้า ฮูหยินใหญ่ก็เริ่มรำคาญ แต่ในใจก็ยังมีความเมตตาเล็ก ๆ อยู่บ้าง จึงให้คนตอบกลับไป
....
รถม้าจอดอยู่หน้าประตูจวนกั๋วกง ม่านถูกเปิดออก หญิงสาววัยเยาว์คนหนึ่งแต่งกายเรียบง่ายก้าวลงมาจากรถ