หลิวเสวี่ยเหมยได้ยินคนรอบข้างพากันพูดถึงเจียงเจี่ยวจนฟันแทบกรุบ หล่อนสูดหายใจเข้าลึกทีก่อนอดไม่ได้ที่จะแทรกคำพูดขึ้นมา "...ผู้ชายของเจียงเจี่ยวคนนั้น ดูจากเสื้อผ้าที่ใส่ก็ไม่เห็นจะดีอะไร จะหาเงินได้มากจริงหรือ?"
คนอื่นๆ มองหล่อน "เสวี่ยเหมย เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?"
หลิวเสวี่ยเหมยพูด "ฉันไม่ได้พูดพล่อยๆ นะ ฉันแค่สงสัย สองคนที่มาจากชนบท เสื้อผ้าทั้งตัวของผู้ชายเธอ ราคายังไม่แพงเท่าของเจียงเจี่ยวเลย ส่วนเจียงเจี่ยวเองก็ทั้งเสื้อผ้าใหม่ทั้งจักรยานคันใหม่..."
หล่อนพูดอย่างมีนัย "เจียงเจี่ยวไม่ได้เข้ามาทางเส้นสายหรอกหรือ?"
"หรือว่าจะมีความสัมพันธ์อะไรพิเศษกับคนเบื้องบนจริงๆ?"
เห็นทุกคนเงียบกริบ หลิวเสวี่ยเหมยยิ่งพูดยิ่งได้อารมณ์
"พูดเหลวไหลอะไรกัน!"
เสียงดุราวกับฟ้าร้องก็ดังขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว
หลิวเสวี่ยเหมยหันกลับไปมอง เห็นผู้อำนวยการโรงงานปรากฏตัวอยู่ด้านหลังไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้างๆ ยังมีหัวหน้าแผนกตามมาด้วย
หัวหน้าแผนกคนนั้นสีหน้าคล้ำเครียด ด่า "หลิวเสวี่ยเหมย เธอกล้าไปนินทาใส่ร้ายคนอื่นข้างหลังแบบนี้ได้ยังไง! เธอรู้ไหมว่าคำพูดเล่าลือแบบนี้มันสร้างความเข้าใจผิดให้กับพนักงานผู้หญิงคนหนึ่งมากแค่ไหน!"
ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนเคราะห์กรรมเข้าซัดซ้ำซาก อีกแล้วสิน่า หลิวเสวี่ยเหมยคนนี้! แถมยังมาเจอตอนที่ผู้อำนวยการโรงงานมาตรวจงานพอดีอีกต่างหาก
หลิวเสวี่ยเหมยสีหน้าซีดเผือดทันที