พี่ชายต่างมารดาซื้อเสื้อผ้าสวยๆ หลายชุดให้หล่อน รวมถึงเครื่องหอมแป้งพัดของเหล่านั้นด้วย
ทว่าภายในหัวของเจียงเจี่ยวกลับคิดแต่เรื่องที่จะแก้แค้นเขาอยู่ตลอด
หล่อนได้ยินเสียงเปิดห้องลับ ก็รู้ว่าเผยหวยซวี่กลับมาแล้ว
วันนี้พี่ชายต่างมารดาสวมชุดขาว
แต่ตอนที่เผยหวยซวี่เดินเข้ามา กลับมีบางอย่างผิดปกติ เขาจ้องมองเจียงเจี่ยว ดวงตาสีอ่อนคู่นั้นราวกับขังสัตว์ร้ายเอาไว้
แม้แต่บนใบหน้าขาวผ่องยังแต้มสีแดงจางๆ
เจียงเจี่ยวตะลึงงัน
"พี่ชายต่างมารดา..."
เผยหวยซวี่เดินเข้ามาใกล้หล่อน
ร่างกายสูงใหญ่ทาบทามเข้ามา พร้อมกับความกดดันเล็กน้อย
เจียงเจี่ยวเป็นหญิงสาวเอาเสียเลย ย่อมถอยหลังสองก้าวโดยสัญชาตญาณ หล่อนสัมผัสได้ว่าลมหายใจของพี่ชายต่างมารดาหนักกว่าปกติอยู่เล็กน้อย
"พี่ชายต่างมารดา...ท่านเมาหรือ?"
ที่เจียงเจี่ยวพูดเช่นนี้ ก็เพราะหล่อนได้กลิ่นไอเหล้าจางๆ จากตัวเผยหวยซวี่
แต่ไม่มากนัก
เผยหวยซวี่จ้องมองหล่อน พูดว่า "ข้าถูกคนวางยา เจียวเจียว"
สีแดงบนแก้มของเขาดูเพิ่มขึ้นอีกหน่อย
บุคลิกต้องแสงจันทร์อันบริสุทธิ์ราวกับถูกแต้มสีอื่นลงไป คล้ายดั่งจันทราโตงแตงตกลงสู่โลกล้วน ทำให้คนเกิดความอยากจะแต้มต้องมัน
เจียงเจี่ยวตกใจเล็กน้อย
ไม่คิดว่ามีใครกล้าบังอาจวางยานั้นในสุราของพี่ชายต่างมารดา
หล่อนคิดไว้ก่อนแล้วว่าเผยหวยซวี่กลับมาคงจะให้หล่อนช่วยแก้ฤทธิ์ยา
ใครจะรู้ เผยหวยซวี่กลับนั่งลง