คนที่ลู่จิ้นจัดหาให้มาถึงอย่างรวดเร็ว
ของในบ้านเจียงเจี่ยวไม่ได้มีมากมายอะไร อย่างน้อยนางก็คิดเช่นนั้น
แต่พอเก็บของอย่างละเอียดกลับได้หลายกล่อง
ไม่นานนัก
นางก็มายืนอยู่ใต้ตึกของลู่จิ้น
คนที่ลู่จิ้นจัดหามาช่วยกันขนของขึ้นไป
นางยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย
ผ่านไปครู่ใหญ่ ลู่จิ้นถึงได้มาถึงอย่างเชื่องช้า
เขามองกล่องใบใหญ่หลายใบนั้น
แล้วกล่าวว่า “บ้านข้าใส่ของมากมายขนาดนี้ไม่ไหว”
เจียงเจี่ยวพูดอย่างไม่พอใจว่า “ท่านพี่ นี่ก็เป็นปัญหาของท่านแล้ว เหตุใดถึงไม่อยู่บ้านที่ใหญ่กว่านี้เล่า?”
นางวิ่งตึงตังเข้าไป เปิดกล่องออก
“ของข้างในล้วนเป็นสมบัติของข้าทั้งนั้น”
“เครื่องสำอาง เสื้อผ้า รองเท้า แล้วก็เก้าอี้ตัวเล็กที่ข้าใช้นั่งกินข้าว รวมถึงเสื้อผ้ากับกระโปรงของข้าด้วย”
แม้ทั้งหมดจะเป็นของที่นางเลือกซื้ออย่างประหยัดจากพีเอ็กซ์เอ็กซ์ก็ตาม
ถึงอย่างไร นอกจากเสื้อผ้ากับกระโปรงไม่กี่ชุด รองเท้าสวย ๆ หนึ่งหรือสองคู่ และเครื่องสำอางแบรนด์ดังแล้ว เจียงเจี่ยวก็ไม่มีของอย่างอื่นอีก
แต่บ้านของลู่จิ้นโทรมยิ่งกว่านี้เสียอีกไม่ใช่หรือ?
เจียงเจี่ยวเชื่อมาตลอดว่าลู่จิ้นกำลังจงใจประชดนาง
เขาต้องไม่เชื่อคำโกหกของนางแน่
ถึงได้เสนอให้นางย้ายเข้ามาอยู่ด้วย
ลู่จิ้นกำลังหยั่งเชิงว่านางกล้าพอจะย้ายเข้ามาจริงหรือไม่
เจียงเจี่ยวเป็นคนขี้กลัวหรืออย่างไร?