ผู้เล่นระดับพระกาฬถล่มดันเจี้ยน แถมฉุดเทพชั่วร้ายหนี

ตอนที่ 42 ถ้าคืนนี้ผมไม่ถูกสังเวยล่ะ?

8 นาที· 1.7K คำ

เมื่อเห็นอินซิวยังไม่ตอบ เด็กหญิงก็ยื่นมือดึงชายแขนเสื้อเขาอีกครั้ง ก่อนเอ่ยว่า “พี่ชาย ขอมีดให้ฉันสักเล่มได้ไหม”

คำขอที่มาอย่างไม่ทันตั้งตัวนี้ทำให้อินซิวและผู้ชมบนหน้าจอต่างคาดไม่ถึง แม้แต่ผู้เล่นที่กำลังดูไลฟ์อยู่นอกจอก็ยังอึ้งไปตาม ๆ กัน

“นี่มันอะไรกัน? เล่นงานถึงตายตอนที่อีกฝ่ายไม่ทันระวังตัวที่สุดหรือไง น้องสาวคนนี้รู้จักขอของจริง ๆ”

“อินซิวกลับมาตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอีกแล้ว”

“เด็กหญิงขอมีด ฉากแบบนี้ฉันว่าอินซิวก็รับมือไม่ไหวหรอก เปลี่ยนเป็นผู้เล่นคนไหนก็ไม่รอด”

“แต่ฉันว่าอินซิวทำได้อยู่นะ เขาใช่ผู้เล่นธรรมดาเสียที่ไหน”

“ก็พูดมาสิว่าจะให้มีดเธอหรือเปล่า!”

“ให้ก็ผิดกฎ ไม่ให้ก็ผิดกฎ!”

ผู้ชมบนหน้าจอร้อนใจจนแทบจะเถียงกัน แต่ภาพอินซิวกลับดูสงบนิ่ง เขาถามเสียงเบาอีกครั้งว่า “อยากได้มีดหรือ?”

“อื้ม” เด็กหญิงพยักหน้า

“ได้ รอฉันไปหาให้ในครัวก่อน” เขาพูดพลางพาเด็กหญิงกลับไปที่ห้องนั่งเล่น ฝากเธอไว้ให้หลีม่อดูแล แล้วก็หันหลังเดินเข้าครัวไปทันที

เมื่อเห็นอินซิวเริ่มเลือกมีดในครัว ผู้ชมบนหน้าจอก็พากันตะลึง

“เขาจะไปหามีดจริง ๆ เหรอ! ให้มีดเด็กหญิงไม่ได้นะ! อินซิวลืมไปแล้วหรือไง!”

“เหลือเชื่อ อินซิวก็มีวันที่ลืมกฎด้วยเหรอ?”

“จบเห่แล้ว ฉันจำได้ว่าพออ่านกฎจบ เขาก็ยัดแผ่นกฎใส่ปากเพื่อนร่วมห้อง คงไม่ได้จำอะไรไว้เท่าไรหรอก แค่แป๊บเดียวจะไปจำกฎได้ยังไง”

“หวังว่าจะมีใครเตือนเขาทันนะ”

“ทุกคนเห็นเขาเข้าครัวกันหมด ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขาจะไปเอามีดให้เด็กหญิง ต่อให้คิดจะห้ามก็อาจไม่ทัน”

“เหลวไหลเกินไปแล้ว นี่มันเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรเนี่ย ฉันอุตส่าห์เชียร์อินซิว ยังจะมาตกม้าตายตรงนี้อีก”

“หุบปากกันให้หมด! อินซิวยังไม่ได้ให้มีดสักหน่อย พวกนายจะรีบตัดสินว่าเขาตายแล้วทำไม เงียบกันหน่อย!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป