อินซิวชะงัก เงยหน้าขึ้นปรายตามองชายหนุ่มด้วยแววตาเย็นชา อารมณ์ในดวงตาซับซ้อนยากหยั่งถึง แต่ก็ยังข่มขู่เสียงต่ำว่า “ถ้านายกล้าเข้ามาใกล้ ฉันไม่รับประกันนะว่าเดี๋ยวปากนายจะยังอยู่ครบ”
ผ่านดันเจี้ยนมามากมาย นี่เป็นครั้งแรกที่พบอสูรกายอยากเข้ามาจูบตัวเอง ทำเอาเทพสังหารถึงกับสะเทือนไปเล็กน้อย
ชายหนุ่มยิ้ม ยังคงหน้าด้านขยับเข้ามาใกล้ “ได้สิ กัดเลย”
อินซิวหรี่ตาจ้องอสูรกายหน้าหนา ก่อนข่มกลิ่นอายสังหาร เตรียมลงมือให้หนักสักหน่อย
การผ่านดันเจี้ยน ทุกตัวต้องทำให้อสูรกายทุกตนในนั้นหวาดกลัวเขาจนตัวสั่น สลักความหวาดผวาลงในใจ จะปล่อยให้มีใครรอดไปไม่ได้แม้แต่ตัวเดียว
จังหวะที่ชายหนุ่มก้มหน้าเข้ามา อินซิวก็เงยหน้าขึ้นฉับพลันแล้วกัดลงไปอย่างแรง เจตนาสังหารดุดัน ราวกับจะฉีกอสูรกายตรงหน้าให้แหลกเป็นชิ้น ๆ ฟันกับริมฝีปากคมกริบ
ภาพไลฟ์ดับวูบลงทันที ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอมองไม่เห็นอะไรเลย แต่นักเรียนที่ยังอยู่ในโรงอาหารกลับเห็นชัดเจนว่าชายหนุ่มผู้ถูกกดไว้แต่ยังดุร้ายอย่างยิ่ง กัดริมฝีปากของอีกฝ่ายเต็มแรง เขาขบกัดอย่างบ้าคลั่ง ดุดันราวกับจะฉีกคนตรงหน้าให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เมื่อฉีกริมฝีปากไม่ออก เขาก็แทรกลิ้นเข้าไป กัดลิ้นอีกฝ่ายเต็มแรงจนฟันขบแน่น
ทั้งที่ชายหนุ่มด้านบนกำลังถูกโจมตี กลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ซ้ำยังก้มหน้าลง โน้มตัวรับการขบกัดของอินซิวอย่างร่วมมือ จนเลือดสดไหลรินจากริมฝีปากที่เกี่ยวกระหวัดกัน ย้อมคอของอินซิวให้แดงฉาน เปียกชุ่มคอเสื้อ แล้วหยดลงบนโต๊ะในโรงอาหารทีละหยด