“พี่ซิว... พี่ซิวลงผิดชั้นหรือเปล่า?”
“ไม่น่าใช่นะ ฉันเห็นพี่ซิวลงมาชั้นหนึ่งแล้วเข้าไปห้องเรียนเอเลย!”
“มีอาคารเรียนหลายหลังหรือเปล่า?”
“แต่พิกัดรอบ ๆ ตรงกันหมดเลยนะ น่าจะเป็นอาคารเดียวกันหรือเปล่า?”
“เนื้อหาดันเจี้ยนครั้งนี้คือผู้เล่นแต่ละคนถูกแยกกันเหรอ?”
“ไม่ใช่นะ เมื่อก่อนฉันเคยเห็นดันเจี้ยนนี้ผ่าน ๆ ผู้เล่นอยู่ด้วยกัน ไม่ได้แยกกันสักหน่อย”
“จริงด้วย... นอกจากภาพของหัวหน้าเย่ที่รอพี่ซิวอยู่ในห้องเรียนคนเดียวแล้ว ภาพของผู้เล่นคนอื่นก็มีให้เห็นว่าพวกเขาเจอกัน”
ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอวิเคราะห์กันอยู่พักหนึ่ง แต่ยิ่งวิเคราะห์ก็ยิ่งเงียบงัน
“อินซิวไม่ได้อยู่ที่นี่เหรอ?” เย่เทียนเสวียนนั่งอยู่บนโต๊ะเรียน มองข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอที่เต็มไปด้วยความสับสนอย่างงุนงง ก่อนจะเริ่มสื่อสารกับคนที่พิมพ์ข้อความ เพื่อพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ทางฝั่งอินซิว
อินซิวเองก็มองห้องเรียนเบื้องหน้าซึ่งมีอสูรกายนั่งอยู่เต็มไปหมดด้วยความครุ่นคิด ก่อนจะตกอยู่ในความงุนงงเช่นกัน
“สวัสดี เธอมาที่นี่เพื่อเข้าเรียนเหรอ?” เมื่อเห็นอินซิวปรากฏตัวตรงประตู อสูรกายตนหนึ่งที่นั่งอยู่แถวหลังพลันยิ้มแย้มเดินเข้ามาทักทาย
เธอสวมเครื่องแบบนักเรียนเช่นกัน รูปร่างค่อนข้างคล้ายมนุษย์ แต่ทั่วทั้งลำคอ แขน ขา และร่างกายของเธอกลับมีดวงตาซ้อนกันอยู่เต็มไปหมด นอกเหนือจากดวงตาบนใบหน้า ทุกดวงจ้องอินซิวโดยไม่กะพริบ
อินซิวมองเธอเงียบ ๆ ก่อนจะหันไปมองภายในห้อง อสูรกายมากมายในชุดนักเรียนซึ่งบิดเบี้ยวจนไม่เหมือนมนุษย์นั่งกันจนเต็มห้องเรียน