หลับไปได้ครึ่งคืน จู่ ๆ ความรู้สึกหนักอึ้งก็กดทับลงมา อินซิวเบิกตาตื่นทันที
ภายในห้องยามดึกแผ่ซ่านความเย็นเยียบ เขากำด้ามมีดแน่นโดยสัญชาตญาณ แต่มือกลับแข็งค้างอยู่กับที่ ขยับไม่ได้
ในความมืดมิด มีบางสิ่งที่มองไม่เห็นตรึงแขนขาเขาไว้แน่นหนา ราวกับถูกผีอำ ทั้งที่รู้สึกตัวเต็มที่ แต่ไม่สามารถขัดขืนได้แม้แต่น้อย
ไร้สุ้มเสียงใด ๆ สัมผัสเย็นเยียบเลื้อยคลานขึ้นมาตามข้างกาย รอจังหวะประชิด กระตุ้นให้ขนลุกซู่
อินซิวปรายตามองความมืดข้างกายอย่างเยือกเย็น วัตถุไร้รูปกำลังค่อย ๆ พันรอบตัวเขา เลื้อยผ่านลำคอ เกี่ยวกระหวัดรอบคอ ก่อให้เกิดความรู้สึกแน่นจนหายใจไม่ออกเล็กน้อยอย่างไม่รู้จักประมาณ
เห็นจะเป็นสัมผัสที่เย็นเฉียบ ทว่ามันแนบชิดผิวหนัง ยามสัมผัสถูกจุดใดก็ทิ้งความรู้สึกสั่นสะท้าน มันไม่ใช่สัมผัสของมนุษย์อย่างแน่นอน
กฎเอาตัวรอดข้อเจ็ดในดันเจี้ยน: หากรู้สึกว่ามีบางสิ่งเข้ามาในห้องของท่าน จงร้องเรียกเพื่อนร่วมห้องให้มาพบ จากนั้นทั้งสองจะต้องอยู่ด้วยกันจนกว่าฟ้าจะสว่าง
แรงกดดันที่บังเกิดอย่างเงียบเชียบทำให้อินซิวหนังศีรษะชา ชัดเจนว่ามีอสูรกายเข้ามาอยู่ข้างกายเขา
ไม่รู้ว่าตัวเองไปละเมิดกฎข้อเจ็ดตรงไหน แต่ทันทีที่ตั้งสติได้และเข้าใจสถานการณ์ เขาก็อ้าปากหมายจะเรียกหลีม่อที่อยู่ห้องข้าง ๆ แม้จะเป็นตัวตนอันตรายเช่นกัน แต่อย่างน้อยก็ถือเป็นเพื่อนร่วมห้องในนาม