ตอนดันเจี้ยนก่อน ๆ ระแวดระวังเขา ก็แค่เล่นลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ตอนที่เขาเคลียร์ดันเจี้ยน เช่น เพิ่มระดับความยากเฉพาะตัวให้เขาอะไรทำนองนั้น แต่คราวนี้กลับแยกเขาออกจากผู้เล่นคนอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างนั้นหรือ?
อินซิวรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล คิดไปคิดมา เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตัวละครหลักของดันเจี้ยนแห่งนี้คือหมึกตัวเล็กสีดำสนิทที่คล้ายหลีม่อมาก หรือหลีม่อจงใจพาเขามาไว้ในพื้นที่แยกเดี่ยว?
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่ดี... อีกอย่าง หลีม่อบอกว่าจะมาหาเขาโดยตรง แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่โผล่มา
อินซิวหรี่ตาลงเงียบ ๆ ก่อนหันไปมองท้องฟ้าเหนือโรงเรียนแห่งนี้
ตั้งแต่เขาเข้ามา ท้องฟ้าที่นี่ก็ดำสนิทไปหมด ไม่มีแสงจากทุกทิศทาง มีเพียงแสงไฟสีขาวซีดจากอาคารเรียนที่ส่องสว่างอยู่ท่ามกลางบรรยากาศราวกับยามราตรี ดูชวนขนลุก
สนามด้านล่าง บันได และหอพักที่อยู่ไม่ไกล ต่างก็เปล่งแสงประหลาดท่ามกลางความมืด ที่นี่มืดมาก มืดจนมองไม่เห็นสภาพแวดล้อมรอบโรงเรียน พื้นทั้งโรงเรียนสั่นไหวเบา ๆ ลมกลางคืนพัดไม่ขาดสาย ดูไม่เหมือนสถานที่ที่ตั้งอยู่บนพื้นดินเลยสักนิด
อินซิวเงยหน้ามองเพรียงหนึ่งหรือสองตัวที่เกาะอยู่บนเพดานอีกครั้ง
เขาสงสัยอย่างมีเหตุผลว่าโรงเรียนแห่งนี้ลอยอยู่กลางทะเล หรือกระทั่งเคยซ่อนอยู่ใต้ทะเลลึกมาก่อน ไม่อย่างนั้นเพรียงคงไม่ขึ้นไปเกาะอยู่สูงขนาดนั้น
สายลมเย็นพัดผ่านบันไดที่มีเพียงอินซิวอยู่คนเดียว กลิ่นคาวเลือดลอยอวลมาแผ่วเบา เขาไวต่อกลิ่นนี้มาก จึงหันไปทางต้นตอของกลิ่นแทบจะในทันที