ทุกคนจ้องภาพชายร่างดำสนิทคนนั้นเขม็ง มองเขาค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น เขายืนนิ่งข้างโลงศพอยู่หลายวินาที จ้องโลงศพเงียบ ๆ อีกครู่หนึ่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างโลงตรงนั้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ภาพไลฟ์เงียบสงัด ราวกับหยุดนิ่ง ไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย
ทุกคนจึงจำใจเลื่อนภาพไปยังชั้นอื่น พอเปลี่ยนภาพก็เห็นเย่เทียนเสวียนกำลังกดผู้เล่นคนหนึ่งไว้ในชั้นริษยา พลางยิ้มแฉ่ง “ฉันชื่ออินซิว ขอแค่คุณสมัครใจเข้าร่วมองค์กรของฉัน ฉันรับรองว่าคุณจะผ่านดันเจี้ยนไปได้อย่างราบรื่น แต่ก่อนเข้าร่วม คุณต้องส่งอุปกรณ์รักษาทั้งหมดที่มีมาให้ฉันก่อน”
ผู้เล่นตัวสั่นงันงกภายใต้สายตาเขม็งของประตูบาปแห่งโทสะ “ผะ...ผมให้... ผมยกให้ก็ได้...”
“ดีมาก ดีมาก” เย่เทียนเสวียนพอใจแล้วจึงปล่อยเขา
ผู้เล่นทำหน้าเหมือนถูกเอาเปรียบ
อะไรคือสมัครใจเข้าร่วมองค์กรกัน นี่มันบังคับซื้อบังคับขายชัด ๆ แค่ดีกว่าโจรสลัดนิดเดียวเท่านั้น!
ผู้เล่นในเมืองเล็กย้ายสายตาไปยังชั้นอื่นอีกครั้ง ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยละเมิดกฎ จนได้รับบาดเจ็บล้มตายอย่างหนักจากการลงทัณฑ์ของบาป ส่วนผู้เล่นที่ครอบครองประตูบาปก็ถูกผู้เล่นคนอื่นโจมตี ภาพแต่ละแห่งโหดร้ายอย่างยิ่ง
เมื่อภาพย้อนกลับมายังห้องเล็ก ๆ ที่อินซิวอยู่ บรรยากาศก็เหมาะกับชั้นความเกียจคร้านจริง ๆ นอกจากอสูรกายสองสามตัวตรงมุมห้อง ทุกคนต่างหลับใหล ใช้ชีวิตสงบสุข
ความเงียบดำเนินต่อไปเกือบครึ่งชั่วโมง จู่ ๆ ฝาโลงที่อินซิวนอนอยู่ก็สะเทือนขึ้นครั้งหนึ่ง หลีม่อที่อยู่ข้าง ๆ ก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน
ฝาโลงที่ปิดไม่สนิทถูกดันเปิดจากด้านใน อินซิวรีบปีนออกมา แล้วพิงมุมกำแพงข้าง ๆ ก่อนจะอาเจียนออกมาเป็นเมือกสีดำกองใหญ่บนพื้น