นักเรียนอสูรกายจ้องอินซิวที่ยืนอยู่หน้าประตูด้วยความงุนงง
กฎของโรงเรียนระบุเพียงว่าห้ามทะเลาะวิวาทและห้ามฆ่าเพื่อนร่วมชั้น ไม่ได้ห้ามข่มขู่เพื่อนร่วมชั้น แต่ใครจะคิดว่าพอเข้าห้องเรียนมาก็ถูกเอามีดจ่อเสียแล้ว
“ช่วยเขียนการบ้านให้หน่อยได้ไหม?” อินซิวถามอย่างเป็นมิตร ก่อนจะจ้องอีกฝ่ายอย่างเย็นชา “มือฉันไม่ค่อยสะดวก น่าจะบาดเจ็บ เลยเขียนการบ้านไม่ได้เลย”
อสูรกายเหลือบมองมือของอินซิวที่ถือมีดอยู่
มือเจ็บแท้ ๆ แต่ยังถือมีดข่มขู่อสูรกายได้ น่ากลัวชะมัด
อสูรกายพยายามรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ “ได้สิ ในเมื่อพวกเราเป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ดีต่อกันนี่นา”
มันรับสมุดการบ้านของอินซิวไป แล้วนั่งเขียนอยู่ข้าง ๆ ภายใต้แรงกดดันจากมีด
ก่อนเสียงกริ่งเข้าเรียนจะดังขึ้น นักเรียนก็ช่วยอินซิวเขียนการบ้านเสร็จ อินซิวรับกลับมาตรวจดูว่าไม่มีข้อไหนตกหล่น แต่ไม่ได้เก็บมีดลง กลับเงยหน้าจ้องอีกฝ่าย “เอาการบ้านของนายมาให้ฉันดูหน่อย”
อสูรกายไม่เข้าใจเหตุผล แต่ก็เชื่อฟังอย่างว่าง่าย เดินไปหยิบสมุดการบ้านจากโต๊ะของตัวเองมายื่นให้อินซิว
อินซิวหันหลังให้มัน กางสมุดการบ้านทั้งสองเล่มออกเพื่อให้หลีม่อดูว่ามีตรงไหนไม่เหมือนกันหรือไม่ พอตรวจสอบเรียบร้อยแล้วจึงคืนสมุดให้เพื่อนร่วมชั้นคนนั้น
สรุปคือเน้นความรอบคอบไว้ก่อน
ผู้ชมบนหน้าจอเห็นเข้าก็รีบส่งสัญญาณเรียกเย่เทียนเสวียน ให้รีบตรวจการบ้านของตัวเองด้วย
หลังเสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น นักเรียนที่ยังเดินเพ่นพ่านอยู่ข้างนอกก็รีบเข้าห้องเรียนไปนั่งประจำที่ ครูก็ค่อย ๆ เข้ามาทางประตูหลัง ร่างเพรียวบางค่อย ๆ ไถลไปตามเพดานมุ่งหน้าสู่แท่นสอน