อินซิวตกปลาอยู่ในดันเจี้ยนสามวัน แต่ไม่ได้อะไรกลับมาเลย ทุกคนต่างเห็นกันหมด
การตกปลานี่เป็นงานอดิเรกหายากของยอดฝีมืออย่างอินซิว จะปล่อยให้เขาผิดหวังได้อย่างไร!
ดังนั้นพวกเขาจึงซื้ออุปกรณ์ตกปลาระดับสูงกันข้ามคืน แถมยังไปซื้อปลามาใส่ไว้ในทะเลสาบที่อินซิวตกปลาเป็นประจำ ก่อนจะเทปลาลงไป พวกเขายังแสร้งพูดเสียงดังริมฝั่งแม่น้ำว่าปลาเหล่านี้เป็นของอินซิว หากอสูรกายในทะเลสาบคิดไม่ซื่อขึ้นมา ก็เตรียมถูกยอดฝีมืออินซิวจัดการด้วยตัวเองได้เลย
คราวนี้พอมีชุดตกปลาระดับสูงกับปลาที่พวกเขาอุตส่าห์ปล่อยลงไป ไม่ว่ายังไงก็น่าจะตกขึ้นมาได้สักหนึ่งสองตัว ให้ยอดฝีมือมีความสุขบ้างล่ะนะ!
เมื่อเผชิญหน้ากับของขวัญที่ผู้เล่นมอบให้ด้วยความกระตือรือร้น แววตาของอินซิวก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย “ให้ฉันเหรอ?”
“อื้อ ๆ!” ผู้เล่นทั้งหลายพยักหน้าหงึกหงัก “เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพวกเราน่ะ!”
แม้อาจไม่ใช่ของสำคัญอะไร แต่ก็เป็นของที่พวกเขาคิดไตร่ตรองแล้วจึงมอบให้ เป็นน้ำใจอย่างหนึ่ง สิ่งที่อินซิวเห็นคุณค่าก็คือน้ำใจนี่แหละ
“ขอบคุณ” เขาพยักหน้า รับอุปกรณ์ตกปลาหนึ่งชุดจากกล่องใบใหญ่
ผู้เล่นทั้งหลายได้ยินคำขอบคุณแล้วก็แทบตัวลอย นี่เป็นคำขอบคุณจากปากยอดฝีมืออินซิวเชียวนะ ล้ำค่ามาก!
หลังจากพยักหน้าแล้ว อินซิวก็อุ้มชุดตกปลากลับไปอย่างสงบนิ่ง
คืนนั้นเอง พวกอสูรกายในเมืองเล็กออกลาดตระเวนจับคน แล้วก็มองเห็นอินซิวถือคันเบ็ด นั่งตกปลาอยู่ริมทะเลสาบในยามดึกอย่างตั้งอกตั้งใจ มั่นคง และเงียบสงบ...ชวนให้คนขนลุกด้วย
พวกนักตกปลานี่ประหลาดกันขนาดนี้เลยหรือไง? กลางดึกไม่นอน ยังจะมาตกปลาอีก???
เหล่าอสูรกายต่างพากันเลี่ยงทาง ไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่น้อย กลัวว่ายอดฝีมือจะตกปลาไม่ได้แล้วเอาพวกมันเป็นที่ระบายอารมณ์อีก