อินซิวกลับส่ายหน้า “ตอนแรกผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่าเด็กหญิงกลายเป็นสัตว์ประหลาดเพราะคำสาป ผมเลยคิดว่าคงไม่ใช่เธอ”
“ถ้าอย่างนั้นสัตว์ประหลาดในกฎข้อนี้หมายถึงใครกัน?” จงมู่จ้องกฎผ่านด่านใบนั้น ไม่ว่าระหว่างทางจะเกิดอะไรขึ้น สุดท้ายการทำตามเงื่อนไขในกฎผ่านด่านได้สำเร็จต่างหากคือสิ่งสำคัญที่จะทำให้พวกเขาออกจากดันเจี้ยนได้
“ผมยังไม่ค่อยแน่ใจ” อินซิวลูบคาง แววตาหม่นลงเล็กน้อย “ถ้าผู้หญิงที่ถูกผนึกไว้เป็นต้นกำเนิดของสัตว์ประหลาดในเมืองจริง ก็มีโอกาสสูงมากว่าจะเป็นเธอ แต่ตอนนี้ข้อมูลของเรายังไม่ครบ แถมยังไม่ได้พาเด็กหญิงไปบ้านยายของเธอ เลยยังยืนยันไม่ได้”
“ก็จริง ยังมีภารกิจตามกระดาษโน้ตแผ่นที่สองที่ยังไม่เสร็จด้วย” จงมู่ค่อย ๆ เงยหน้ามองอินซิว สีหน้าซับซ้อน “แต่เราต้องรีบแล้ว ยังไงพรุ่งนี้ตอนกลางคืนคุณก็จะ...”
อินซิวพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “ทันอยู่”
เขาไม่สนใจว่าจะต้องกลายเป็นเครื่องสังเวยหรือจมดิ่งอยู่ในอันตราย สิ่งที่อยากทำยิ่งกว่าคือเปิดเผยอดีตที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเมืองเล็กแห่งนี้ ภาพวาดบนผนัง ห้องใต้ดิน รูปปั้นที่ผนึกผู้หญิงคนนั้นไว้ รวมถึงโครงสร้างของบ้านหลังนี้ เห็นได้ชัดว่าความลับในเมืองเล็กเกี่ยวข้องกับนายกเทศมนตรี ผู้หญิงคนนั้น และเด็กหญิงอย่างแยกไม่ออก
การสืบค้นอดีตไม่ใช่ความสนใจของเขาเป็นพิเศษ ที่สำคัญคือ...การเคลียร์ดันเจี้ยนระดับห้าดาว
รางวัลจากการเคลียร์ดันเจี้ยนระดับห้าดาวมีมูลค่าถึงห้าเท่าของการเคลียร์ทั่วไป ทรัพย์สินดันเจี้ยนของเขามีอยู่ 35.8 ยังไม่พอซื้อเครื่องสังเวยดี ๆ ให้เจ้าแม่ราตรีด้วยซ้ำ