“พี่ชายฉันอยู่ไหน?” หญิงสาวเท้าเอวเดินเข้ามาถามอย่างวางท่า สายตากวาดมองรอบตัวหลีม่ออยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่เห็นเงาคน จึงขมวดคิ้ว “นายคงไม่ได้ทำพี่ชายฉันหายไปหรอกนะ?”
“อยู่นี่” หลีม่อยิ้มพลางยกหุ่นไม้ตัวเล็กของอินซิวขึ้นมาแกว่งตรงหน้ายาหยา
“ว้าว! หุ่นไม้ตัวเล็กนี่เหมือนพี่ชายเลย ตัวเล็กจัง น่ารักด้วย”
ยาหยาทิ้งตุ๊กตากระต่ายลงทันทีแล้วเอื้อมมือจะคว้า แต่หลีม่อกลับชักมือหนีอย่างรวดเร็ว
“นี่ของฉัน ไม่ให้จับ”
จากนั้นเขาก็ยิ้มพลางเดินผ่านยาหยาไปหาจงมู่ที่ยืนอึ้งอยู่ด้านหลัง ล้วงหัวใจดวงนั้นออกมาจากอุปกรณ์เก็บของ แล้วยื่นให้จงมู่ “ให้”
“หา?” จงมู่ถอยกรูดด้วยสีหน้าหวาดผวา พวกตัวท็อปออกไปฆ่าคนแล้วกลับมา ยัดหัวใจที่ยังเต้นอยู่ให้เขาทำไมกัน?!
เขาไม่ใช่พวกวิปริตแบบนั้นเสียหน่อย! ไม่เอาหรอก!
“ให้” หลีม่อยัดหัวใจใส่อ้อมแขนเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
ทันทีที่อุปกรณ์สัมผัสตัวจงมู่ เสียงแจ้งเตือนเกี่ยวกับอุปกรณ์ก็ดังขึ้นในหัวของเขา
【ยินดีด้วย ผู้เล่นจงมู่ได้รับอุปกรณ์ระดับเอสเอสเอส: หัวใจของมู่เหอ】
【คำอธิบายอุปกรณ์: อสูรกายผู้อ่อนโยนไม่เปิดใจให้ผู้อื่นง่าย ๆ แต่จะปกป้องคนที่ยอมรับด้วยสุดกำลัง ทว่าหัวใจที่ไร้เปลือกหุ้มย่อมบาดเจ็บได้ง่าย โปรดเก็บรักษาหัวใจของมันไว้ให้ดี แม้อยู่ห่างกันพันลี้ มันก็ยังรู้สึกเจ็บ】
【วิธีใช้อุปกรณ์: ไม่ว่าจะอยู่ในดันเจี้ยนหรือข้างนอก ผู้ที่มุ่งร้ายต่อผู้ถือครองอุปกรณ์จะกลายเป็นหุ่นไม้ตัวเล็กที่ไม่อาจทำร้ายผู้อื่นได้อีก จะปลดปล่อยอีกฝ่ายได้ก็ต่อเมื่อเจ้าของอุปกรณ์ยินยอม】