อินซิวขมวดคิ้ว พลันสงสัยขึ้นมาว่าตนเข้ามาผิดที่หรือไม่ เขาถอยหลังสองก้าวแล้วหันไปมองทางเดินสีหม่นด้านหลัง ก่อนจะมองเข้าไปยังห้องเต้นรำอันหรูหรางดงามเบื้องหน้า ที่นั่นมีผู้เล่นในชุดนักโทษเดินขวักไขว่
ความรู้สึกขัดแย้งประดังเข้ามา
“ขอถามหน่อยครับ ต้องการเข้ามารับแผ่นกฎหรือเปล่า?” อสูรกายตนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงประตูเอ่ยถามอินซิวอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงสุภาพเป็นพิเศษ
อินซิวนิ่งเงียบ
ที่นี่รับแผ่นกฎกันได้โดยตรงเลยหรือ?
“ถ้ามารับแผ่นกฎ เชิญเข้ามาด้านในได้เลยครับ” อสูรกายมีท่าทีอ่อนน้อม สุภาพกับอินซิวอย่างนอบน้อม จนเขารู้สึกไม่คุ้นชิน ความผิดปกติของชั้นนี้ชัดเจนเกินไป จนเขาจำเป็นต้องระแวดระวังอย่างเต็มที่
เขาจูงยาหยาเดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทันทีที่ก้าวเข้าห้องเต้นรำ อสูรกายซึ่งเมื่อครู่ยังอ่อนโยนสุภาพก็หันไปตวาดใส่ยาหยาที่อยู่ข้างอินซิวทันที “ตามนายท่านเข้ามาแล้วก็รีบหมอบลงสิ! รู้จักกฎระเบียบหรือเปล่า?!”
อินซิวตั้งตัวไม่ทัน เขามองตามสายตาของอสูรกายไปยังยาหยา แล้วก็เข้าใจขึ้นมาทันที
ยาหยาเป็นอสูรกาย พวกมันจึงต้องการให้เธอหมอบเหมือนสัตว์เลี้ยงที่ติดตามผู้เล่นอยู่อย่างนั้นหรือ?
อินซิวขมวดคิ้ว สังเกตเห็นผู้เล่นหลายคนที่อยู่ไม่ไกลกำลังมองมาทางนี้ พวกเขาไม่หวาดกลัวอสูรกายเลยแม้แต่น้อย กลับเพลิดเพลินกับการรับใช้ของพวกมันอย่างสง่างาม และมองอสูรกายที่หมอบอยู่แทบเท้าด้วยท่าทีเหนือกว่า ราวกับเป็นนายของพวกมันจริง ๆ