หัวหน้านักรบพลีชีพที่ทะยานนำหน้าสุด ดวงตาฉายแววกระหายเลือด
กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งแน่น ระดมพลังปราณสู่สองขา
รอเพียงย่ำลงบนพรมแดงหน้าตำหนักไท่จี๋ ก็จะใช้แรงส่งทะยานกลางอากาศ มุ่งตรงสู่บัลลังก์มังกร
เท้าขวาสวมรองเท้าหนังหุ้มเหล็กหนักอึ้ง กระทืบลงบนพรมแดงสดแรงหนึ่ง
ในใจคิดเพียงว่า หากก้าวนี้เหยียบลงไป จักต้องเหยียบให้กระเบื้องแตกน่าสะพรึง เปี่ยมไปด้วยอานุภาพดุจสายรุ้ง
ทว่า อุดมคตินั้นเลิศเลอ แต่ความจริงกลับโหดร้าย
กฎอันยิ่งใหญ่ของนิวตัน บนลานหินอ่อนฮั่นโบราณแห่งนี้ กลับถูกประกาศว่าไร้ผลในฉับพลัน!
พริบตาที่รองเท้าศึกของหัวหน้านักรบพลีชีพแตะลงบนพรมแดง สัมผัสประหลาดก็แล่นซ่านไปทั่วร่าง
ไม่มีแรงเสียดทาน!
ไม่มีแรงต้านใด ๆ แม้แต่น้อย!
ราวกับเท้าเปล่าเหยียบลงบนเปลือกกล้วยนับหมื่นที่ชโลมด้วยน้ำมันหมู
“ฉึ!”
เสียงลื่นไถลดังกังวานไปทั่วลาน
ขาขวาที่สะสมพลังปราณไว้เต็มเปี่ยมของหัวหน้านักรบพลีชีพ ไถลออกไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ขาซ้ายยังคงค้างอยู่ที่เดิม ท่อนบนทรุดฮวบล้มไปข้างหลังเพราะความเฉื่อย
ร่างใหญ่โตหนักถ่วง พร้อมกับเกราะเหล็กกล้าน้ำหนักหลายสิบชั่งลอยขึ้นกลางอากาศ
จากนั้น ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน สุดยอดนักรบพลีชีพผู้สังหารได้โดยไม่กะพริบตาผู้นี้ก็...
“แกร๊ก!”
เขากลางอากาศแหวกขาออกเป็นเส้นตรงได้มาตรฐานสมบูรณ์ไร้ที่ติ!
ตามติดด้วยการกระแทกกระบั้นลงบนพื้นแข็ง
“โครม!”
เสียงเหล็กปะทะกับแผ่นหินดังกึกก้อง จนคนฟังรู้สึกจี๊ดขึ้นมาที่ง่ามขา
หัวหน้านักรบพลีชีพส่งเสียงร้องโหยหวน นวดคลึงโคนขา ไถลไปบนพรมแดงไกลกว่าสิบก้าว
แต่นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น
ทหารแนวหน้าที่สวมเกราะหนาอีกสิบกว่านายที่ตามมาติด ๆ ไม่ทันจะได้ตอบสนอง