พยานหลักฐานหนักแน่นดุจขุนเขา ไม่มีข้อกังขา
เหล่าขุนนางใสสะอาดที่เพิ่งร่ำไห้คร่ำครวญ แสดงเจตจำนงขอพระราชทานอภัยโทษให้เสนาบดีตรวจการฝ่ายซ้าย บัดนี้ล้วนเงียบงันดุจไก่ตายด้วยโรคระบาด
เงินแปดแสนตำลึงตั้งตระหง่านอยู่ต่อหน้า ผู้ใดยังอาจกล่าวคำปฏิเสธได้อีก
นับแต่แคว้นต้าหยวนสถาปนาขึ้น ยังไม่เคยเห็นผู้ใดกล้าอาจเอื้อมและคดโกงอย่างน่าหวาดหวั่นเช่นนี้มาก่อน!
"นี่แน่ะ! ถอดหมวกขุนนางของพวกเฒ่าหน้าด้านนั่นเสีย!"
ซู่เจิ้นประทับบนบัลลังก์มังกรอย่างมั่นคง โบกพระหัตถ์ครั้งใหญ่ พระสุรเสียงดังกังวานดุจราชาแห่งยมโลก
"จับมันโยนเข้าคุกหลวง สอบสวนอย่างเข้มงวด ทรัพย์สินทั้งหมดริบเป็นของหลวง อย่าให้เหลือแม้แต่เหรียญเดียว!"
"ไอ้ลูกชายตัวปัญหานั่นก็จับมาให้เจิ้นด้วย หักขาทิ้งแล้วโยนเข้าคุกเช่นกัน!"
ทหารอวี้หลินกรูเข้าใส่
เสนาบดีตรวจการฝ่ายซ้ายไม่มีแม้แรงจะร้องขอชีวิต ถูกลากออกจากท้องพระโรงทองอร่ามราวกับสุนัขใกล้ตาย
บนแผ่นอิฐทองทิ้งรอยน้ำอันน่าแสบตาไว้ พวกเฒ่าหน้าด้านผู้นี้ถึงกับปัสสาวะราดด้วยความกลัว
ภายในท้องพระโรงทองอร่ามเงียบสงัด ได้ยินเพียงเสียงเข็มตก
ซู่เจิ้นกวาดสายตาลึกล้ำผ่านขุนนางที่หมอบกราบเบื้องล่าง มุมพระโอษฐ์ยกขึ้นเป็นรอยหยันเย็นเยียบ
"เหล่าอ้ายชิง เมื่อครู่ผู้ใดเอ่ยว่าจะปลดองค์หญิงรัชทายาทนะ?"
"ออกมายืนให้เจิ้นเห็นกระดูกดื้อรั้นของพวกขุนนางใสสะอาดชัดๆ"
เงียบ
เงียบสนิทราวกับตาย
ขุนนางทั่วท้องพระโรงล้วนอยากฝังศีรษะลงในรอยแยกของอิฐทอง ผู้ใดกล้าแตะต้องทรราชในยามนี้
ต่อให้ยืมความกล้าหาญเพิ่มสิบเท่า ก็ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยถึงการปลดองค์หญิงรัชทายาทอีก
"เมื่อไม่มีความเห็น ก็ถอนราชสำนัก!"
ซู่เจิ้นลุกขึ้นฉับพลัน ทรงอารมณ์ดียิ่งนัก
การเข้าเฝ้าเช้านี้ ถอนเขี้ยวพิษร้ายที่สุด ทะลวงหน้ากากของขุนนางใสสะอาด แถมยังได้ภูเขาเงินมหึมามาครอง
ช่างน่าสะใจยิ่ง!
หลังถอนราชสำนัก ตำหนักผานหลงส่วนตะวันออก
ซู่เจิ้นทอดพระเนตรหีบไม้กองสุมดังภูเขา โบกพระหัตถ์ครั้งใหญ่ ตอบแทนคุณความดีแก่คุณหนู
"คุณหนู วันนี้เจ้าทำคุณงามความดีอันดับหนึ่ง!"