แสงดำวาบขึ้น ปีศาจหมาป่าชะงักงันในทันใด แววตาดุร้ายพลันเลื่อนลอย
ดวงวิญญาณของมันสูญสลายไปแล้ว
ร่างของมันร่วงลงกับพื้นราวภูเขาลูกย่อม เหล่าปีศาจที่ตามมาติด ๆ หยุดฝีเท้าไม่ทัน สะดุดร่างปีศาจบนพื้นจนล้มกลิ้งไปข้างหน้า
ฝูงปีศาจที่กรูกันมาทีหลังไม่ทันได้หันหลบ ก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ พากันชนกระแทกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
ตัวที่ล้มลงก่อนถูกเหยียบจนกระดูกหักเอ็นขาด ส่วนพวกที่อยู่ตรงกลางดิ้นรนตะเกียกตะกายขึ้นมา ทว่ากลับถูกตัวที่อยู่ด้านหลังชนล้มลงอีกครั้ง
ปีศาจที่อ้อมมาจากทั้งสองข้างถูกบีบให้เบียดเสียดกัน ผลักดันและเหยียบย่ำกันจนอลหม่าน
เหล่าศิษย์สำนักหนอนมังกรค้นสุสานเห็นภาพนี้แล้วต่างมองหน้ากัน สูดลมหายใจเย็นเยียบ
พวกเขารู้ว่าลู่หยวนแข็งแกร่ง ทั้งยังเคยประจักษ์กับตาตนเองมาแล้ว
แต่ไม่คิดเลยว่าเพียงยกมือกดลงในอากาศ ปีศาจหมาป่าขั้นลึกลับตัวหนึ่งก็สิ้นชีพ ทั้งยังสร้างอุปสรรคให้คลื่นปีศาจทมิฬได้ไม่น้อย
ลู่หยวนไม่สนใจความตื่นตะลึงจากเบื้องหลัง
เขามองออกแล้วว่า ต่อให้สังหารปีศาจขั้นลึกลับได้ ท่ามกลางคลื่นทมิฬที่โถมซัด ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงภาพรวมได้
เขาเดินหน้าต่อไป จนถึงขอบสุดของเนินโล่งเบื้องหน้าสุสานไร้ญาติ แล้วหยุดยืน
ร่างสูงสง่าตั้งตรง ชุดแพรสีดำสนิทลายอัสนีสะบัดพลิ้วส่งเสียงดังพรึ่บพรั่บอยู่ท่ามกลางลมกรรโชก
ฝูงปีศาจโถมเข้ามาราวกำแพง
80 จั้ง
50 จั้ง
30 จั้ง
ลู่หยวนขยับแล้ว
เขากางสองมือออก แล้วยกขึ้น
เขตปริศนาในกายสั่นสะเทือนกึกก้อง พลังวิญญาณหลั่งทะลักออกมาราวน้ำหลากที่เขื่อนพัง ผ่านการขัดเกลาอย่างสุดขีดด้วยวิชาเมฆาปฏิภาคไร้พรมแดน ก่อนแปรเป็นหนามผลึกคมกริบนับไม่ถ้วนล้อมรอบกาย