“ช่างเถอะ จะได้ไม่ต้องไปตามหาทีละคน”
ลู่หยวนยืนประสานมือไพล่หลังอยู่กลางค่ายกระบี่ กวาดตามองเหล่าผู้บำเพ็ญกระบี่ที่กระจายกำลังอยู่ทั่วทั้งสี่ทิศอย่างสงบนิ่ง
ต้วนอวิ๋นชางชี้กระบี่นิ้วไปยังลู่หยวน ตวาดเสียงกร้าวว่า
“ลู่หยวน! เจ้าสังหารผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาของสำนัก ทำลายค่ายกลพิทักษ์ภูเขาของสำนัก วันนี้ข้าจะให้เจ้าชดใช้ด้วยชีวิต!”
ศิษย์หลายพันคนตะโกนก้องด้วยความโกรธเกรี้ยว เจตจำนงกระบี่ทะยานสู่ฟากฟ้า
เจตจำนงกระบี่รอบกายต้วนอวิ๋นชางถูกเร่งเร้าจนถึงขีดสุด ปราณกระบี่รวมตัวเป็นเงากระบี่สูงตระหง่านดุจขุนเขาเก้าสายอยู่เบื้องหลัง แต่ละสายล้วนผ่าภูเขาลูกเล็กให้ขาดเป็นสองส่วนได้
ค่ายกระบี่ชางอวิ๋นใช้ผู้บำเพ็ญกระบี่ขั้นเวหาเป็นจุดศูนย์กลาง ใช้เจตจำนงกระบี่ของศิษย์หลายพันคนเป็นรากฐาน ค่ายปราณกระบี่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ ปกคลุมทั่วทั้งลาน แม้ราชันปีศาจขั้นเวหาจุดสูงสุดตกอยู่ในค่ายนี้ ก็ยากจะถอยออกไปโดยไม่บาดเจ็บ
เรื่องนี้ทำให้เขามั่นใจขึ้นไม่น้อย
สำนักชางอวิ๋นก่อตั้งมาหลายร้อยปี ค่ายกระบี่แห่งนี้คือรากฐานอันยิ่งใหญ่ที่สุดที่บรรพชนผู้ก่อตั้งสำนักทิ้งไว้ ไม่เคยมีคนนอกผู้ใดบุกทำลายได้มาก่อน
เมื่อเคล็ดกระบี่ของต้วนอวิ๋นชางกระตุ้นค่ายกระบี่ชางอวิ๋น ค่ายก็พลันเริ่มทำงาน
เจตจำนงกระบี่หลายพันสายส่งเสียงกังวานพร้อมกัน ปราณกระบี่ของเหล่าผู้บำเพ็ญกระบี่หลอมรวมเป็นกระแสเชี่ยวกรากที่ทะลวงขุนเขาได้ พุ่งบดขยี้เงาร่างกลางค่ายกระบี่อย่างเกรี้ยวกราด
ตูม—
ภาพโลหิตสาดกระเซ็นไปทั่วอย่างที่ทุกคนคาดคิดกลับไม่เกิดขึ้น
กระแสปราณกระบี่อันน่าเกรงขามพุ่งมาถึงระยะสามจั้งจากเบื้องหน้าลู่หยวน ก็ถูกเขาตบสลายด้วยฝ่ามืออย่างง่ายดาย
ภายใต้พลังบุกเบิกฟ้า กระแสเชี่ยวกรากที่รวมเจตจำนงกระบี่หลายพันสายพลันแตกร้าวเป็นริ้ว ๆ ในพริบตา ระเบิดกลายเป็นประกายแสงพร่างพรายทั่วฟ้า