บนเส้นทางสู่เรือนพักกลางหุบเขา
ซูติ้งอานก้าวเท้าราวกับมีลมหนุน ร่างพุ่งทะยานดุจห่านบิน เร่งฝีเท้าตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เงินเศษไม่กี่ตำลึงในแขนเสื้อกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งมาตลอดทาง จนแทบจะร่วงออกมา ทว่าเขาไม่มีเวลาสนใจ
เงินทองเป็นเรื่องเล็ก หากใต้เท้าลู่เกิดเรื่องขึ้นมา นั่นต่างหากจะเป็นเรื่องใหญ่
เจ้าเหิงเป็นคนเช่นไร?
องครักษ์ปราบมารแห่งสำนักปราบมารชิงโจวที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนมานานเก้าปี ยอดฝีมือในหมู่นายกองปราบมาร ปีศาจที่ตายใต้พัดเหล็กปราบมารของเขา หากไม่นับเป็นพัน ก็คงมีหลายร้อย
การที่เขาปฏิบัติต่อผู้คนอย่างอ่อนโยนและมีมารยาท ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นคนอ่อนแอ
ลองฟังฉายาของเขาดูสิ พัดเมตตาธรรม ชัดเจนว่าให้เกียรติก่อนแล้วค่อยลงมือ
ใต้เท้าลู่เพิ่งเข้าสำนักได้ไม่ถึงเดือน เหตุใดจึงไปล่วงเกินบุคคลเช่นนี้ได้?
ซูติ้งอานเป็นคนรักตัวกลัวตายและรักเงิน ในสำนักปราบมาร เขาคุยเล่นกับใครก็ได้ ทว่าไม่มีใครอยากผูกไมตรีกับเขาจริงจัง
มีเพียงใต้เท้าลู่ที่แตกต่างออกไป
เวลาออกไปปฏิบัติภารกิจ ค่าจ้างก็คือค่าจ้าง เงินรางวัลก็คือเงินรางวัล
ไม่เพียงไม่รังเกียจที่เขารักตัวกลัวตาย ตอนรายงานภารกิจยังนับแต้มบุญคุณส่วนที่เขาช่วยงานให้ด้วย
ซูติ้งอานล่องลอยไร้ที่พึ่งมาครึ่งชีวิต ไม่เคยพบเจ้านายที่ดีสักคน หากใต้เท้าลู่เกิดเรื่องขึ้นมา...
ในใจเขาร้อนรนอย่างยิ่ง พลังวิญญาณปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เคล็ดพลิกแพร้วสายลมอิสระที่ฝึกฝนมานานเจ็ดปีถูกเร่งเร้าจนถึงขีดสุด
สายลมกรรโชกหวีดหวิวอยู่ข้างหู ทุกย่างก้าวรวดเร็วยิ่งกว่าก้าวก่อน
ในที่สุด เรือนพักของเจ้าเหิงก็ปรากฏขึ้นในสายตา