ข้าอยู่กรมปราบมาร: มีแต่ฆ่า ไม่มีปรานี

ตอนที่ 92 ในเมื่อเจ้าอยู่ขั้นเปลี่ยน ก็จงให้ข้าเห็นขีดจำกัดของเจ้า

8 นาที· 1.7K คำ

เฉินจิ่วม่อตวาดก้อง พลังอำนาจแห่งขั้นเปลี่ยนพลันปะทุขึ้น เสื้อคลุมเขียวสะบัดไหว

กระบี่เก่าที่พันด้วยผ้าดำอยู่ในมือ เขาย่อตัวต่ำ มือขวากุมด้ามกระบี่ เจตจำนงกระบี่อันคมกล้าพัดโหมรอบกาย เมฆบนท้องฟ้าถูกลมพายุม้วนกวาดกระจาย

เขามีชีวิตอยู่มาแล้ว 97 ปี จากศิษย์สายนอกก้าวสู่ผู้อาวุโสสายใน ทั้งระมัดระวังรอบคอบและช่ำชองแผนการ ไม่เคยลืมเหลือทางถอยให้ตนเอง

แต่บัดนี้ ลู่หยวนได้ปิดทางถอยของเขาจนหมดสิ้นแล้ว

ผนึกพลังบำเพ็ญ?!

เขาคือยอดฝีมือขั้นเปลี่ยน ไม่ใช่ปลาเนื้อบนเขียง!

ในเมื่อไร้ทางถอย เช่นนั้นก็สังหาร!

กระบี่ยังไม่ทันชักออกจากฝัก พลังวิญญาณฟ้าดินก็เริ่มเคลื่อนไหวด้วยจังหวะประหลาดอย่างยิ่ง หมุนวนอย่างบ้าคลั่งรอบฝักกระบี่ที่พันด้วยผ้าดำ

เฉินจิ่วม่อแห่งสำนักกระบี่ชางอู่ สมัยหนุ่มก็เป็นยอดฝีมือผู้เลื่องชื่อทั่วสารทิศ วิชาชักกระบี่ของเขาบรรลุถึงขั้นเอกอุ จนคนในยุทธภพขนานนามว่า ‘ชักกระบี่ฟันสวรรค์’

บัดนี้เขาก้าวเข้าสู่ขั้นเปลี่ยนแล้ว พลังบำเพ็ญทั้งร่างลึกล้ำจนยากหยั่งถึง

เหตุที่ลู่หยวนร่วมมือกับเจียงปู๋เฉินสังหารราชันหมาป่าน้ำค้างแข็งได้อย่างง่ายดาย เป็นเพราะราชันหมาป่าน้ำค้างแข็งเพิ่งเข้าสู่ขั้นเปลี่ยน ทั้งร้อนใจตามหาลูกจนยังควบคุมอิทธิฤทธิ์อันพิสดารของขั้นเปลี่ยนได้ไม่ชำนาญ

แต่เฉินจิ่วม่อนั้นต่างออกไป

เขตปริศนาของเขาประสานเสียงสะท้อนกับจิตวิญญาณ สะพานฟ้าดินเปิดออกมานานแล้ว

พลังวิญญาณในร่างมิได้จำกัดอยู่เพียงภายในเขตปริศนาอีกต่อไป หากเชื่อมโยงและขานรับกับพลังแห่งฟ้าดิน

ยามกุมกระบี่ เขามิได้ชักนำพลังวิญญาณในร่าง แต่กำลังกระตุ้นพลังแห่งฟ้าดิน

แม้เป็นเพียงการกระตุ้นเล็กน้อย ก็ไม่ใช่พลังมนุษย์จะต้านทานได้

เขาจ้องลู่หยวนเขม็ง เจตจำนงกระบี่รอบกายไต่ระดับขึ้นอย่างต่อเนื่อง ยังไม่ถึงขีดสุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป